zey

Eyleme geçmeyen her şey zamanla yok olur ve sevgi eylem gerektirir bilmem anlatabildim mi :)

İçimdeki kalabalıktan kaçmaktan yoruldum

Bir umudum yok, bu sondu.

Aklımda hiç bişey olmadan yatmayı özledim

Sevmeyi denesenize biraz, belki kalbiniz yumuşar.

Yanıldım

Kalabalığın ortasındaki yalnızlığı kimse anlayamaz.

Artık sana yenilemem.

Sanki dertlerime derman olabilcekmiş gibi ağzımdan laf almaya çalışan insanlardan nefret ediyorum. Dertlerim başıma gelmeden önce yanımda olmayan insanların şimdi yanımda olmasına hiç ihtiyacım yok.

Karanlık bizim aynamızdır.

Geleceğin olmasını istediğin bı insanın gelecekte yanında olmiycağını anlatmasını dinlemek ve buna rağmen her koşulda sevmek ağır geliyor insana.

Affetmedim, içimde yok ettim.

Ellerini tutabilme şansı verildi bana, umarım kısa sürmez.

Sana gökyüzü olup, her gün güneş gibi doğmak isteyen birinin fırtına oluşunu izlemek nasıl bir his?