Déjà vu

Και σε ειδα. Τυχαια. Μετα απο καιρο. Η πρωτη φορα απο τοτε που χωρισαμε. Σου χαμογελασα, μου χαμογελασες. Ειπαμε τα νεα μας. Αγκαλιαστηκαμε. Κοιταχτηκαμε. Ξαναγκαλιαστηκαμε. Πολυ σφιχτα. Ειπαμε οτι λειψαμε ο ενας στον αλλο, χαμογελαστα. Ετσι για να μη τρεξει ουτε ενα δακρυ. Για να φανουμε ανωτεροι. Για να φανουμε δυνατοι. Ομως σιγουρα ενιωσες το συναισθημα που υπηρχε παντα πριν φιληθουμε. Δεν μπορει. Δεν μπορει να το ενιωσα μονο εγω οταν κοιταχτηκαμε στα ματια. Σε ρωτησα αν υπαρχει αλλη στη ζωη σου πια. Υπηρχε. Οντως. Και το συναισθημα αυτο εφυγε, πεταξε. Μαζι και η δυναμη μου. Θα τα ξαναπουμε μου ειπες, οπως και την τελευταια φορα. Τωρα ομως ξερω οτι δεν το εννοεις. Να προσεχεις σου ειπα. Ελπιζω να το κανεις.

ένα μασαζάκι τώρα θα ήταν όοο,τι πρέπει!