Melis Uğurlu

Dağıldı kanım

Vurdu rüzgar

Dalgalandı içimdeki boşluk

Seslendi Melusine:

''İhanetin bıçağını biledin mi

Pullarıma buladığın bizim deliliğimizdir.''

Kelimelerle sürüklüyorum bedenimi

Bir sis koruyor beni kendimden

Bir sis koruyor beni tüm seslerden

İnsan kendi sırrını duymamak için kulaklarını tıkar mı?

İnsan kendi sırrını gömmek için nefesini keser mi?

Bir büyü istiyorum dünyayı unutmak için

Bir büyü istiyorum yılanı üzeni dağlamak için...

Nedir benim bu yok olmaya

kayıp gitmeye kayıp gitmeye hevesim

Kanımın sabrını duy

Ben aydınlığa yüzümü döneli çok oldu

Bedenlendim,sırlandım,büyüdüm

Bu sonmuş,dünya bu kadarmış

ben yüzümü başka bir yıldıza emanet edeceğim şimdi

O yıldızı bulduğumda fısıldayacağım parlaklığına

mirasımı aydınlat diye

Bu dünyadan ben de geçtim

Vardım yok gibi.

Kirpiğimin ucundaki ince ölüm

Ne zaman bahsi geçse hayatın

Bilmediğim bir su alır beni götürür.

Yorgun bedenler birbirinin boşluğunu bulurmuş

Ölüme dağıldım , nefesimin bittiği yere

Dallarımda ıslak korkunç rüzgar

Toprağımda soğuk,kurak zaman

Etimi kanımdan ayırıyorum

Karanlığı besliyorum onunla

Uzanıyor bana tüm gücüyle

İştahı tenimde bir dua

Kendimi avlıyorum bu oyunda

Ölümün arzulu yüzü üzerime eğliyor

Göğsümdeki kanı hayata bırakma

Bu kirli,garip ve keskin bir veda.

Ellerinde bir sır var

Ve susuzluğuma doğru akıyor ışığın.

Dokunduğun yerlerden yoğun bir aydınlık peyda oluyor.

Dudağımın dudağına bıraktığı bu masalı suladım.

Usul usul göğe uzanan bir doğumdu bu.

Gövdeni aç içine dolayım

Bu yasakla yalnız senin teninde açayım.

Sus

son kez yıldızlara uzan

Bir şiir var orada; içine içimize sızan.

Sen ve ben

bu birlik,bu çığlık...

Tanrı soluğunda uyuyor.

Sevgilim içime bir büyüyle uzan, yolumu bulayım.

Bir kapının önünde öylece duruyorum ne çalmaya ne de gitmeye hâlim var.

Yaramı yalnızlığa dost ettim.Kendi sesimden korkuyorum,kendi varlığımdan...

Tenime damlayan süt

Kayıp yüzünün gölge arzusu

Ve ben ölümle sevişirken yine senin izin

Düştüğüm uçurumda elimi tutmayan bu karanlık insan ordusu

Yüzüme değen bir anlık aydınlığı-seni- anımsatır bana.

Bir yokluğu rahmimde parçalara böldüm

Doğuramadığım en güzel histin.

Bir yalnızlığın tortuları birikir içime

Var olamadığım kapıları çalma

Ben sonsuzun ellerine kapandım şimdi.

Farklı bir yerde ışığın ellerime yansıyor

Bir deniz kızıyım şimdi dalgalarında.

İnsanlar kıyılara çekildiğinde

Kabuğunda derin arzular yükseliyor.

Yüzün kırmızı bir rüyayı anımsatır.

Ayıplar ve günahlar göğsünde açar

Tomurcuğunda tozlaşan düşlerim

Evrenin üzerine yağıyor.

Sen arzunu boynumda çırılçıplak uyut diye

Yeni bir dünyaya uyandık.

Yüzgeçlerime tutun şimdi

Ellerimden akarken bedenin.

Bir sisi saçlarından topluyorum

Utancını utancımın üstüne kapa

Sesinin en tutkulu gövdesine birikiyorum

Sesinin en tutkulu gövdesine…

Bir vedayı avlıyoruz seninle

Dişini geçirmiş bir ötekiliğe inat,

Dişini geçirmiş bir tutkuya uyanıyoruz.

Doğduğum sular

yandığım ateş;

Kasıklarımdan itibaren çığlığına dolandım.

Bir fırtına bu

hislerime doğru bir karanlık

Rengin rengimde yuvasını bulur

İçimde akan parlak gövden

Rüzgarın yazgılı dili bu aramızdaki.

Şeffaf bir büyü göğsüne işlediğim

dudaklarımla tek tek dişlediğim bir dua.

Yüzü güneş bir güne, gölge düşürme.

Ben bu kavgaları tek başıma geçmekten bıktım

Ben bu arsız şüpheyi saksılara gömmekten yoruldum.

Ayaklarımdan kayan bir kutsaldı bu;bir ihtimale adadım.

Tüm bu olanlar bir karganın bir kargaya sırrıydı

Kim bilir içimdeki kayıp fısıltıyı,

benim göğüme de yalnız bir karga taşıdı.

İçimde denize açılan bir yoldun sen

Hiç yürümediğim güzel bir yol...

Bakışında uçuştuğum düşler vardı.

Sesinden ninniler biriktirdim.

Seni anımsadığımda bir karamel tadı şimdi ruhumda

Göğsümde açan zambaktın

Gövdemde akan yıldız.

İçimde yer yerinden oynuyor

Dışımda uyku;sonsuz bir uyku...

Dünyamın çekirdeği arayış.

Kedi umursamazlığı geçsin etime.

İ

z

l

e

r

i

n

d

e

düğüm.

Düşlere kuyruğum dolanır geceleri

Üç defa cama vurursam açınız

Şeffaf bir uyku vardığım.

Soyuluyor tenim bir yanlışın ortasına.

Sonsuz döngü,karanlık doğum,vahşi doğam

Sana sesleniyorum,sana ağlıyorum;

Vardığın hayatlarda tenine ayır beni.

Vardığım hayatlarda rahmime sığın.

Biz birbirimizin sancısı

Biz birbirimizin yarası.

Gökten son kez düştü yalan

vardı koynuna kondu

Son.

inceldiğim kabuk

Saklandığım ıslak yuva

Sende dağılıyorum

Bir sırrı içeriden aşındırdın

Sana susmamın provasını sundum

Ruhumun çıplaklığının gösterisiydi tüm bu olanlar

Ben yalnız senin önünde soyundum sesimi.

Saçlarından dağıldığım kısa yaşamlar vardı.

Ve elbet peşimdeydi yalanlar...

Bir paranoyanın dudaklarıydı öptüğüm; senden yaratılmak adına.

Bana doğumu anlat anlat ki kendi bağımı kendim keseyim.

Kendi nefesimi senin tenine dikeyim.