Enes Tanas

Ne sevmek eksildi benden, ne de gitmek. Yara gibi kaldın… yangın gibi hala.

Yolu yoran değil, yüreği yoran hatıralardır.

Henüz kesişmeyen yollarımız var. Biliyorum, hala tanışmadık; ama bil ki içimde hala sana ayrılmış bir yer var.

Ölüm varken dönerim sanırsın; gök susar, gece ölür hatta mevsimler bile küser ama ben dönemem…

Sen kor bir ateştin; yürürüm sandım yandım, sabrederim sandım kül oldum…

Hayat noksan olanlarla devam eden bir ibadettir; ne vakti vardır ne de şartı. Yeter ki insan, eksiklikleriyle tamam olmayı bilsin.

Boş bir şehir istiyorum; hatıranın uçmadığı, sevdanın yankılanmadığı ve yalnızlığın estiği gamsız bir şehir.

Vaktiyle gelen uyku gibisin; hem bekliyorum hem de seviyorum.