Rana

“Seni her defasında uyarmama rağmen, aynı şeyler yüzünden canımı böylesine yaktığın için teşekkür ederim. insanların laflarla değişmeyeceğini, bir kere yaralayanın ikinciye öldürebileceğini öğrenmiş oldum.”

Bilemezsiniz arkadaşlar, kimin ne yaşadığını. Öylesine söylenmiş bir sözün nasıl bir insanı saatlerce boşluğa baktırdığını.

Artık ne özür dilenmesini ne de telafi edilmesini beklemeyeceğin bir evre var, oradan sonrası hiçbir şeyin öneminin kalmadığı yer.

Nasıl olursa olsun düşünmek değer vermekle ilgili. Yok yapamadım yok düşünemedim, düşünmedin çünkü içinden gelmedi. İçinden gelmedi çünkü gözünde değeri yok. O yüzden ben söyleyince yapılan, içten gelmeyen hiçbir şeyin de bende yeri yok.

Ben annemle yatarken onun nefes alma ritmine uyup, aynı anda nefes alıp verdiğim günleri özledim.

Bağıramadığım çok şey var

Hayatınızdaki kişilerin hayatında, hayatlarını sizden daha iyi dolduracak birilerini bulana kadar varsınız.

Biri seni tüm yüreğiyle sevdiği zaman anlamanın da, affetmenin de, yanında olmanın da bir yolunu buluyor. Gerçekten seven, sana yaklaşmak için hep bir yol buluyor. Hesapsız çıkarsız sevmenin her şeyi aşan gücü bu.

Yaşarken anlamadım ama şimdi bakınca kendime,diyorum ki; “sen bu kadar şeye nasıl sabrettin.”

Yatakta kendi kendine düşünürken lafın lafı açması.

Biraz ilgi görünce değişen insanlarsınız sadakatten bahsetmeyin.