eskiden bir yıldızmış. göğünü yitirmiş.

içimdeki bu keskin telaşı, her yere yetişebilmenin acelesini, zihnimde her daim dağınık bir halde duran kelimeleri, boğazımda düğümlü o duyguyu, kulağımda bozuk plak gibi çalan tüm şarkıları, ömrümün belki de çözmeye yetemeyeceği binlerce düğümü, kitaplığımdaki yarım bırakılmış hayatları, göğsümü kavuran bu öfkemi, beni bitiren kaygılarımı. tüm eşikleri ve de tüm duvarları. ben hepsini aşarım. böyle de bir kadınım.

içimde özlemine kayıtsız kalamadığım bazı hisler yeşeriyor ve ne olduğunu tam olarak adlandıramıyorum

siktir et boşver

ne oldu ne olacak derken yitiriyoruz çoğu şeyi

bir intiharla ölmeyecek kadar bahtiyarım

"doğrusu seni toprağı eller gibi sevdim"

çek acını, göm bağrına

bu hayat bize hiç adil değil