to my, artyści.

„A potem świat znowu zaczął istnieć, ale istniał zupełnie inaczej.”

Kiedy odjechał, poczułam uderzenie samotności w wymiarze druzgocącym – to nie jest zdrowa tęsknota, to jest tęsknota kobiety, która nie ma swojego życia, która chce przed sobą uciec, która się chce przed sobą zasłonić. Nie mam do siebie dostępu. To nie jest tęsknota dorosłego człowieka – to jest histeria dziecka z przytułku, które ciocia zabrała na weekend do wilii z ogrodem i otoczyła miłością, a potem odstawiła do sierocińca i obiecała, że wróci.

„W niektóre tygodnie, przeniesiesz góry. W inne, ledwo podniesiesz się z łóżka. Jakikolwiek tydzień masz teraz, jesteś tak samo dzielna, silna i wartościowa”