değer verdiklerim. değerini koruyanlar. ve değerini hiç kaybetmeyecekler. hep saygım ve değerim baki olacak biliyorum.

bi insanı üzmemeye çalışmanın kıymetini gördüm ve yaptım ve hala görüyorum ve yapıyorum. biliyorum en temelinde.

nice güzel şeyler yaşadım. yaşıyorum. yaşayacağız da.

olduğum a. dan ve durumdan mutluyum. ve en önemlisi; kendim, kendimin içine siniyor.

bu günleri sen yarattın, bir şekilde a.

teşekkür ederim.

çok güzel.

Düşük hissettiğim günlerde; geçmişte içimi tam dökemediğim için aklıma gelen 2 kişi var. döksem rahatlayacakmışım gibi. aslında birine bi denedim, muhtemelen birine de hiç başlamayacağım. (ya da belki de dayanamadıkça küçük küçük yapıyorum sayılır yıllardır)

kendimi bunlarla yaşamaya alıştırmaya çalışıyordum aslında seneler içinde aklıma nadiren geldikçe.

alakasız bir gecede aklıma geliyorduysa çok da becerememişim değil mi?

‘içinde duracağına dışına mı çıksın’ ha a.?

bir rakı masasında olmasını tercih ederdim. ohh ne güzel altını, üstünü, berisini, gerisini konuşurdum. valla canım çekti.

göründüğünden daha fazla anlam barındırıyordu.

bu şarkıyı öğrendiğim an,

bu günü yaşadığım hissiyatlar,

anlık durumum…

ben bu yıl yeni yıla girerken fark ettim ki; kimsenin önceliği değilim.

büyük masalar kurasım vardı.

kilimin üstünde neye ağladığımı bile bilmeden ağlıyordum.

içmeden durduğum bir alkol masasında,

dünden bugüne,

arak.

içimde bir sıkıntı.

sebebi belli de işte.