Düşük hissettiğim günlerde; geçmişte içimi tam dökemediğim için aklıma gelen 2 kişi var. döksem rahatlayacakmışım gibi. aslında birine bi denedim, muhtemelen birine de hiç başlamayacağım. (ya da belki de dayanamadıkça küçük küçük yapıyorum sayılır yıllardır)
kendimi bunlarla yaşamaya alıştırmaya çalışıyordum aslında seneler içinde aklıma nadiren geldikçe.
alakasız bir gecede aklıma geliyorduysa çok da becerememişim değil mi?
‘içinde duracağına dışına mı çıksın’ ha a.?
bir rakı masasında olmasını tercih ederdim. ohh ne güzel altını, üstünü, berisini, gerisini konuşurdum. valla canım çekti.
ahaha. dertlenirken şerefenin hayaliyle keyiflendik ya yine.










