karanlığı sevdiğim için sürekli karanlıkta kaldığımı sandım. oysaki ben buna mahkummuşum. çiçeklerime iyi bakamadığım için soldular sandım. halbuki ben ne yaparsam yapayım, onlar solmaya yüz tutmuş. bu bir kördüğümmüş, eski haline dönmesi çok güçmüş. her yaşımda daha fazla şey öğreniyorum, ben artık büyümek istemiyorum. vera diyorum, vera; güzel kızım. sen artık kapalı kapılar ardında kalmayacaksın çünkü bundan sonra o kapıyı hiç kimse için açmayacaksın. ölsem de yolumdan dönmem diyeceksin. yaşamak bu değil, yaşamak böyle bir şey değil. sadece hayatta kalmaya çalışıyorum ben, üzerime atılan toprağı ellerimle temizlemeye çalışıyorum ama güç yetiremiyorum. sigaramın parmaklarım arasında sönüşüne denk geliyorum. açık kalan penceremden dışarıyı izliyorum, yalnız bir kedi görüyorum. o gece bir yere sığınmak ister gibi bakan kedi ve ben. öyle sessiz, öyle yalnız. konuşsa da duyulmayan. başını sokacak bir ev arayan ama asla bulamayan. bu bir döngüyse bunu kabullenmiyorum. çünkü ben, yenilmek istemiyorum.