Persuit of Authenticity

God save the people.

If people would be willing to look further than their own interests, the world would be a better, harmonious place.

How did I come to this? Often I think about the select group of richest (moneywise) people in the world, that together earn almost more than the world’s population together. There’s no big money made by companies driven by idealism. I wonder if it’s naive to say that those rich people only have their crazy amounts of money out of nasty businesses. It’s the paradox of our time.

If only governments would act out of the needs for people’s and nature’s well-being, the world would be a better place. I never understand how companies, only there because of people are running it, are behaving as if they’re not an entity, something that hase the same needs and threads as humans. How can you drill for oil and have children that will have to deal with the consequences? How can you cut down forests knowing that the next (and current) generation also needs them to exist? Are we really thinking on such a short term?

‘I need this now, I need money now so I can survive.’ We don’t need money, we need food and other things. But of course.

Our human short-termism has destroyed ourselves in earlier times. Cultures such as the one on Easter Island and the folks in the Mexican jungle.* Are we really there, again?

Unfortunately we all need (true?) oil, petrol and gas to have a warm home, to get to our jobs, to cook. We all want products that currently contain palm oil. Even when we stop using those things, the alternatives might as well do harm as the use of it is so vast by the mass of our needs.

Nevertheless, people have taken responsibility by giving voice to an opposing force. Not governments but the people have started to stand up for change. Eventually, many movements have grown into serious organisations. Before I was aware of this, I took those organisations for granted and found them annoying as they were asking for money on the streets.

Now I can see their relevance as they are taking a responsible role. Instead, the government is only occupied ‘saving’ the economy while kissing asses of huge companies that do harm to people and their economy. On top of that, they’re actually doubting to sign TTIP as if it’s something you can even consider.

GOD SAVE THE PEOPLE.

Column - 

De Opleidingsavond

Gisteravond had ik een scholingsmoment van het bedrijf waar ik sinds kort ben begonnen met werken, Marqt. Wanneer je zoekt op ‘biologische winkel Amsterdam’ op Google, komt Marqt sowieso ergens bovenaan in de lijst met hits te staan, maar een echte natuurvoedingswinkel is het niet. Dat zeggen zij zelf immers ook. Hun slogan is dan ook ‘écht eten’ en niet ‘biologisch eten’.

 Tijdens deze avond werd ons verteld over de visie van het bedrijf, waarom ze doen wat ze doen (of we!) en hoe zij zich willen onderscheiden van andere supermarkten – want weet wel! Marqt is een supermarkt en is daarmee geenszins te vergelijken met schattige bio-winkeltjes met klein assortiment en iets smoezelig interieur.

 Er werd verteld over de oprichter, Quirijn nog-iets, die zat was van al het ongezonde nepvoedsel dat in vrijwel alle andere supermarkten werden verkocht; ongezonde, rare substanties met veel toegevoegde middelen waarvan alleen een chemicus de herkomst zou kunnen kennen, en ladingen E-nummers natuurlijk.

 Wat Marqt wilde doen, was het aanbieden van een gezond alternatief in de vorm van écht eten dus. Eten dat goed is voor je lichaam én de natuur. Wat ze ons er overigens niet bij vertelden, was het feit dat Quirijn jarenlijn van Ahold werkte en daarmee alle kneepjes van ‘het vak’ kende.

 Terwijl het merendeel van de groep nieuwe werknemers (veelal minderjarig) lichtelijk verveeld voor zich uit staarden of met een half oog meededen, keken we naar wat slides. Deze slides waren allen vrij overzichtelijk en alles was makkelijk te volgen. Maar toen we aankwamen bij een reeks vergelijkingen, begon ik argwaan te krijgen. Mijn sowieso al iets sceptische houding versterkte. Telkens namen ze twee voorbeelden en eentje daarvan was ‘overDUIDELIJK’ van Marqt (‘Ja, toch? Dat zie je meteen! Dat is duidelijk,’ en een trotse glimlach), de ander niet. Twee foto’s dus: één van de Marqt vers-afdeling, één van een Albert Heijn (AH) gangpad. De AH-foto zou schreeuwerig zijn met op de kop van de stellingen allemaal Bonus-aanbiedingen, volgeladen uitpuilende schappen met al dat kwaadaardige, slechte voedsel. Maar toen! De Marqt-foto! Een ruimte die voorheen waarschijnlijk als opslag diende, met een minimalistisch, stoer interieur, remake-industrielampen en hoge ramen en een groente-en-fruitafdeling, bijna in Candlelight-sferen en nostalgische nep-oude fruitkisten met daarin al dat échte eten uitgestald.

 Een wel heel makkelijk voorbeeld, dacht ik. Waarom zou je überhaupt je uniek-zijn moeten uitleggen aan de hand van een vergelijking? Toen ik uitsprak dat ik dit wel een erg makkelijk voorbeeld vond, kreeg ik daar geen respons op. Boeiend! dachten alle tieners. ‘Zeg nou maar gewoon ‘ja en Amen’, dan zijn wij al lang blij’, hoorde ik de oudere teamleiders denken.

Gedachten in het duister

van menig mooie nacht

schreven mij de wetten voor

die gelden overdag.

ik voel hen dringen

als het waken gaat gebeuren en 

altijd altijd altijd zullen zij

gaan kleuren de dag die komen gaat.

meer dan eens 

ben ik gaan denken,

waar komen ze vandaan?

wat is nou de oorsprong?

kan ik ze laten bestaan zonder me

 droevig te voelen

opgelaten, rustig of 

heel blij

komen ze uit mijn dromen?

komen ze van mij?

komen de emoties

mogelijk van een ander?

een ander lichaam en leven

en dat wij elkander beïnvloeden

of volgen of een gevoel versterken

zonder het te weten

zonder het te merken?

zijn wij zo verbonden

op onverklaarbare manier

en kunnen we alleen maar voelen

zoals wij hier tezamen leven en ademen,

verbonden met de cosmos,

verzand in het universum,

versteend in het heden?

wij, ene ziele, dicht

tegen elkaar gedrukt 

of mijlen ver gescheiden,

wordt gewaar van dat wat leeft

in de kostbare momenten van

beroering die verbonden zijn

met het alwetend creatieve,

het zachte weten van ‘jij, ik,

Inner and outer - the two ultimate polarities out of which all life emerges.

Weeping Woman. 

“... Being in this new constitution, Nepal’s government sadly enough is corrupt and doesn’t seem to show a lot of interest in nature conservation or in actual social development which makes it a vulnerable country to tourism. At the expense of their environment and the welfare of the people they try to attract tourists (money) that massively rush through the Himalayas, ...”

Suranjan’s Card.

Yet From An Anonymous Quote.

“In my spiritual worldview, everything is part of the great energy that is created by all existing things. In a community you will understand that it will just work out when you give your own contribution. It’s not that you’re separated from others just because you have your own body” 

Pete’s Card.

Koe en de Kosmos.

“Hoe zorgen we ervoor dat de aarde gezond blijft? Kijk naar het landbouwbedrijf als levend organisme net zoals je naar de mens kijkt. Als mens moeten we eten om in leven te blijven. De aarde vraagt evenzeer om voeding. (...) Zoals ieder mens een individu is met een eigen karakter, zo heeft ook ieder landbouwbedrijf zijn eigen karakter, zijn eigenheid. Het is aan de boer om die eigenheid te versterken in samenhang met dat aardse en kosmische milieu.”