Gerçekten bucak bucak kaçıyorum. Birini sıkıntıda görünce çocuk gibi ortadan kaybolmak istiyorum. Korkaklıktan değil kendimi onun yerine koymaktan. İnsanların karşısında bazen de o eski aptalca utangaçlığını yüzünden dikilip kalıyorum. Gitmek gerektiği hâlde bir türlü uzaklaşamıyorum. Her zaman gerekenin tersini yapıyorum, çocuklar gibi. Kitaplarla, yani bir çeşit masal dünyası ile hayatı karıştırıyorum eskisi gibi. Galiba gittikçe de düzeltilemez oluyorum bu konuda. Masalın nerede bittiğini, hayatın nerede başladığını fark edemiyorum. Bazen, suratıma bir garip bakıyorlar; o zaman uyanır gibi oluyorum.

The staggering audacity that when every game console is continually raising their prices, everything is being made worse with AI, censorship bills are restricting what you can see and access, and digital purchases are actively being wiped from your account without refund, PlayStation now says it’s stopping physical discs so that you cannot actually own your stuff whatsoever.

Asla unutmayalım.