when your heart is cold you can rise, rise tonight

Valerie anılarından geri döndüğünde sırasına biraz daha sindi. Şuan etrafta düşman yoktu. Sakin olmalı ve yavaştan kırmızıya dönen gözlerini düzeltmeliydi. Etrafındakilere sorunu belli etmemeliydi. Ailesinin onu bıraktığı gibi birileri daha onu bırakmamalıydı. Valerie fark etmeden düşünceleri onu daha da panikletecek yerlere kaymıştı. Derin nefesler alıyor ve deli gibi çığlık atmak istiyordu. Ancak şuan ne yeri ne zamanıydı. Sanki o sakinleşmeye çalıştıkça içindeki çığlık atma isteği daha da artıyordu. Ne zamandır bunu yapmadığının farkındaydı ve şuan sadece şu düşüncelerden kurtulmak için bile bunu yapabilirdi.

“Hayır Reyna, hayır! Sakinleş. Şimdi olmaz. Asla olmaz. İnsanlara zarar vermemelisin. Sakinleş.” 

Ne yazık ki siren güçleri kendi üzerinde işe yaramıyordu. Herkesin şaşkın bakışları altında gürültüyle ayağa kalkıp cama doğru ilerledi. Biraz sakinleştikten sonra birinin ona seslendiğini duydu. Her ne kadar tam düzelmemiş kırmızı gözleriyle biriyle göz göze gelmek istemese de bulundukları durumu düşündüğü birinin yardıma ihtiyacı olabileceği ihtimaliyle arkasına döndü.

Silah sesi duyulmadan önce, cam kenarındaki, üçüncü sırada oturuyordu Tessa. Silah patladığında ise ilk yaptığı şey, camın altındaki duvara sırtı gelecek şekilde oturup, bacaklarını göğsüne çekip, onlara sarılmak olmuştu. Bir şekilde, kendini böyle daha iyi hissediyordu. Böyle bir durumda babam benim ne yapacağımı öğretmişti Tess, peki ya sen? Sen ne yapacaksın? Kendini avutman bunun gerçekleşmesini engellemeyecek ve bunu sende biliyorsun. Hah, bir sen eksiktin. Böyle durumlarda, acaba Tessa ölse, Hales de ölüp gider miydi yoksa vücudunun kontrolünü o mu ele alırdı, merak ediyordu.

Sınıfa, okula, belki de koca kampüse bir sessizlik çökmüştü. Kim, neden bir mutantlarla okulu basmıştı ki? Onlardan ne istiyor olabilirlerdi? H.Y.D.R.A.’nın S.H.I.E.L.D. düşmanı olduğunu sanıyordu, o halde neden ana binayı değilde, burayı basmışlardı? Çok fazla cevabını bulamadığı soru vardı ve görünüşe bakılırsa yakın zamanda da bu cevapları elde edecek gibi görünmüyordu.

Kafasının içinde bu düşünceler birbirinin üzerine atlayıp, Tessa’nın aklığını iyice karmaşıklaştırırken, camın kenarına bir silüetin geldiğini gördü. Ve, o zamana kadar bakışlarının yere kilitlendiğinin farkında bile değildi. Başını hafifçe çevirip, genç kıza baktı. O da herkes gibi endişeleniyor ya da korkuyor olmalıydı ve bunu anlıyordu da. Ancak yine de okul birileri tarafından ele geçiririlirken camın önünde durup, müthiş bir hedef olmak ne kadar akıllıcaydı, işte bundan emin değildi. Fısıldayarak ancak genç kızın duyabileceği bir sesle şu an için sorulabilecek en aptalca soruyu sordu, Tessa.

“Hey, sen iyi misin?”

favorite character meme: ¼ traits