Witaj w moim świecie

ten Tumblr to muzeum dla mojego serca

To ciekawe, jak człowiek potrafi codziennie mówić że wszystko w porządku, jednocześnie ledwo utrzymując się psychicznie na powierzchni.

Są dni, kiedy nawet własny oddech wydaje się obowiązkiem do odhaczenia.

Najsmutniejsze jest to, jak wiele dobrych osób nauczyło się udawać chłód tylko dlatego, że ciepło było regularnie wykorzystywane. Potem świat mówi, że ludzie się zmienili. Nie. Ludzie się zabezpieczyli. To różnica.

Chyba każdy przeżyłby to życie lepiej niż ja.

Spotkałam człowieka, który nauczył mnie, jak bardzo można się pomylić co do czyjegoś serca.

Czasami brakuje mi tej bliskości, która kiedyś była między nami.

dopiero po wszystkim zdajemy sobie sprawę, jak bardzo było nam ciężko

Czasem nie tracisz człowieka. Tracisz iluzję, którą sobie o nim stworzyłaś.

"– Co robiłeś przez ten czas? – Różne rzeczy. Ale przede wszystkim szukałem. – Czego? – Czegoś ważniejszego od śmierci."  – Jarosław Borszewicz "Mroki"

,,Nie ma gorszego zła od pięknych słów, które kłamią."

Osoba która niszczy Twoje zdrowie psychiczne, nie może być miłością twojego życia.

Najbardziej niszczy ktoś, komu pozwoliłaś podejść najbliżej.

Są relacje, które kończą się krzykiem. Nasza skończyła się ciszą, a to dużo gorsze. Bo z krzyku można się wyleczyć, a z niedopowiedzeń robi się muzeum w głowie...

Moje uczucia i myśli są jak ogromny głaz, który uciska mnie tak mocno, że aż nie mogę oddychać.