Wiem że życie na mnie nie poczeka ale ja już też nie mam ochoty za nim gonić.

Niektóre historie nigdy nie powinny dobiegać końca.

Mój notatnik pełen jest niewypowiedzianych słów przeznaczonych dla Ciebie, a mimo to mam wrażenie, że wciąż nie napisałem ostatniego z nich.

Jestem tylko serią niedopowiedzeń. Kimś, o kim na końcu i tak wszyscy zapominają.

Tęsknota potrafi zamienić człowieka w cień własnych wspomnień. Dni mijają jeden za drugim, a ja coraz bardziej znikam między nimi. Nic nie cieszy, nic nie przyciąga. Jest tylko cisza, która z każdą nocą staje się cięższa, i pustka, która nauczyła się mówić moim głosem. W końcu chyba najbardziej tęsknimy za tymi, których kochamy najmocniej.

Wszystko we mnie stało się jakieś zbyt ciężkie.

Chyba każdy przeżyłby to życie lepiej niż ja.