18 MART ÇANAKKALE ZAFERİ

Onlar ki; Çanakkale'de canlarını verdiler bölük bölük, kanlarını akıttılar oluk oluk! 

Kol, baş, bacak verdiler hiç düşünmeden, gövde, el, ayak verdiler çekinmeden…Sömürgeciliğe karşı Dünya'ya direndiler! 

Katliam olup, ölüm olup üstlerine yağan ,makinelı tüfek kıyımlarında yerlere serildiler.

Toprak pembeye, kırmızıya boyandı etten, kandan!“Cephaneleri tükendi , yürekleriyle savaştılar!”

Sömürgeci, emperyalist Haçlılar gururla, güç ve gövde gösterisiyle, küstahlıkla Deccal ordusu gibi saldırdılar!Hasta Adam'ın halsizliğine güvendiler!Fakat geldikleri gibi değil; azalmış - tükenmiş, yenilginin en büyüğünü tatmış olarak döndüler…

Saatin tik-tak sesleriyle yalnızlığımı ölçüyorum, Empatiyle kurarak da insanlığımızı.

Tarih: 08.03.2017

Ben bugün; Münevverim, Fatma’yım, Özge Can’ım, Songül’üm, Kader’im, Kaderimde yazmayan şekilde katledildim. Zehra’yım, Seda’yım. Ben bugün kadınım, bu dünya da yaşamaya çalışmaktayım.

Yıl 2010: 180 Yıl 2011: 121 Yıl 2012: 210 Yıl 2013: 237 Yıl 2014: 294 Yıl 2015: 303 Yıl 2016: 328 ‘’Bu nedir?’’ dersiniz. Kadın cinayet sayısı, bazılarına göre ülkenin başarı grafiği. Yazık bize. Yazık size. İnsanlığımıza yazık. Sözde ağzımızda demokrasi davası, peki kim ödeyecek bu canların hesabını? İnsanlığımıza dair parçalarımız nerede? Ben söyleyeyim, 1673 kadının mezarında ve hatta daha basının açıklamadığı binlerce kadının mezarında. Öldürdünüz, yetmedi tecavüz ettiniz, yetmedi yaktınız, yetmedi vurdunuz, yetmedi kestiniz. Taciz ve tecavüzde tüm dünya bizi ayakta alkışladı, yetmedi size, ne yaptınız? Çocukları evlendirdiniz, ne yaptınız? Oyuncaklarını elinden zorla aldınız. Neydiniz siz? İnsan mı, Müslüman mıydınız siz? ‘’Cennet, annelerin ayakları altındadır.’’ Demedi mi bize, peygamber? Siz insan mıydınız? Neydiniz lan! Erkek misiniz, bir kadını katlediyorsunuz? İnsan mısınız ki, birine tecavüz ediyor, yakıyor ve öldürüyorsunuz. Merak ediyorum, bir gün Tanrı’nın huzuruna çıkınca ne yapacaksınız? Hayatı zindan ettiniz, kadınları katlettiniz. Bunlar yetmedi insanlığımıza, savaşlar açtınız. Kadınları, çocukları, yaşlıları, gencecik insanların canlarını aldınız. Yetmedi, katliamlar yaptınız. Sizler insansanız, ben insan olmak istemiyorum. Bir söz vardı, kimin söylediğini hatırlamıyorum. ‘’Eğer dünya da barış istiyorsak, uluslar arasında bir barış olmalı. Eğer uluslar arasında bir barış istiyorsak, şehirler arasında bir barış olmalı. Eğer şehirler arasında bir barış istiyorsak, komşular arasında barış olmalı. Komşular arası barış istiyorsak da evde bir barış olmalı. Evde bir barış olabilmesi içinde kalplerde barış olmalı.’’ Bakıyorum da bu söz size çok uzak, niye mi? Kalbiniz yok sizin. Hepiniz cani yaratıklar haline geldiniz. Siz insanlığınızdan utanıyor musunuz? BEN UTANIYORUM! SİZİN YÜZÜNÜZDEN.

Saatin tik-tak sesleriyle yalnızlığımı ölçüyorum, Empatiyle kurarak da insanlığımızı.

Tarih: 08.03.2017

Ben bugün; Münevverim, Fatma’yım, Özge Can’ım, Songül’üm, Kader’im, Kaderimde yazmayan şekilde katledildim. Zehra’yım, Seda’yım. Ben bugün kadınım, bu dünya da yaşamaya çalışmaktayım.

Yıl 2010: 180 Yıl 2011: 121 Yıl 2012: 210 Yıl 2013: 237 Yıl 2014: 294 Yıl 2015: 303 Yıl 2016: 328 ‘’Bu nedir?’’ dersiniz. Kadın cinayet sayısı, bazılarına göre ülkenin başarı grafiği. Yazık bize. Yazık size. İnsanlığımıza yazık. Sözde ağzımızda demokrasi davası, peki kim ödeyecek bu canların hesabını? İnsanlığımıza dair parçalarımız nerede? Ben söyleyeyim, 1673 kadının mezarında ve hatta daha basının açıklamadığı binlerce kadının mezarında. Öldürdünüz, yetmedi tecavüz ettiniz, yetmedi yaktınız, yetmedi vurdunuz, yetmedi kestiniz. Taciz ve tecavüzde tüm dünya bizi ayakta alkışladı, yetmedi size, ne yaptınız? Çocukları evlendirdiniz, ne yaptınız? Oyuncaklarını elinden zorla aldınız. Neydiniz siz? İnsan mı, Müslüman mıydınız siz? ‘’Cennet, annelerin ayakları altındadır.’’ Demedi mi bize, peygamber? Siz insan mıydınız? Neydiniz lan! Erkek misiniz, bir kadını katlediyorsunuz? İnsan mısınız ki, birine tecavüz ediyor, yakıyor ve öldürüyorsunuz. Merak ediyorum, bir gün Tanrı’nın huzuruna çıkınca ne yapacaksınız? Hayatı zindan ettiniz, kadınları katlettiniz. Bunlar yetmedi insanlığımıza, savaşlar açtınız. Kadınları, çocukları, yaşlıları, gencecik insanların canlarını aldınız. Yetmedi, katliamlar yaptınız. Sizler insansanız, ben insan olmak istemiyorum. Bir söz vardı, kimin söylediğini hatırlamıyorum. ‘’Eğer dünya da barış istiyorsak, uluslar arasında bir barış olmalı. Eğer uluslar arasında bir barış istiyorsak, şehirler arasında bir barış olmalı. Eğer şehirler arasında bir barış istiyorsak, komşular arasında barış olmalı. Komşular arası barış istiyorsak da evde bir barış olmalı. Evde bir barış olabilmesi içinde kalplerde barış olmalı.’’ Bakıyorum da bu söz size çok uzak, niye mi? Kalbiniz yok sizin. Hepiniz cani yaratıklar haline geldiniz. Siz insanlığınızdan utanıyor musunuz? BEN UTANIYORUM! SİZİN YÜZÜNÜZDEN.

Bir gün Hacı Bektaş-ı Veli’ye sorarlar dergahta ya pirim Kadıncık Ana sizin eşiniz midir? Hacı Bektaş-ı Velinin verdiği 1200′lü yıllarda ki cevap adeta günümüze tokat gibi çarpar… ‘’Kadıncık Ana benim eşim değil eşitimdir’’

KADIN

Kimi der ki kadın  Uzun kış gecelerinde yatmak içindir.  Kimi der ki kadın  Yeşil bir harman yerinde  Dokuz zilli köçek gibi oynatmak içindir.  Kimi der ki ayalimdir,  Boynumda taşıdığım vebalimdir.  Kimi der ki hamur yoğuran.  Kimi der ki çocuk doğuran.  Ne o, ne bu, ne döşek, ne köçek, ne ayal, ne vebal.  O benim kollarım, bacaklarım, başımdır.  Yavrum, annem, karım, kızkardeşim,  Hayat arkadaşımdır.

NAZIM HİKMET

Bir gece geçer ve “kız” artık “kadın” oluverir, kocası ölür “dul” kalıverir. Bir KADIN hep bir şeyler oluverir, hep ismi değişiverir, ve hep apar topar oluverir, büyür kapatılıverir, cinsel obje oluverir, her küfürde eziliverir, bir erkeğe kurban ediliverir, zaman verilmez zamanı çalınıverir, okursa fahişe ilan edilir, tacavüze uğrar susturuluverir, cennette bile vaad ediliverir, alıp satılıverir, genel evlere hapsediliverir. Sahi bir kadın ne zaman “Birey” oluverir?