༻ 🍂༺

Harman yerinde toz yutmayan ne bilsin ekmeğin kıymetini ... 28 mayıs...

Bu hikayede zalim de benim mazlum da.. Suçlu da benim masum da. Ne bir eksik ne bir fazla. Söyleyecek pek bir lafım yok kimseye, anlatmaktan çoktan vazgeçtim anlayacakları da yok zaten . Doldurdum kendimi olanlarla ve olmuşlarla, olacaklara takılmadan, yaşamaktan duyduğum sevinci sessiz sedasızca yazıyorum buralardan. Bilen bilir uzaktaki bu köyü bilmeyen ne bilsin bizi. Bilenlere selam olsun.

Harabat ehlini hor görme zahit !

Evet evet her şey aslına rücu ediyor, aslım topraktan geliyor . Bu su sesi , bu yaprak yeşili , hatta çayın rengi gözümü de gönlümü de ihya etmeye yetiyor . Bizim Yunus'un da dediği gibi ; (Bir avuç toprak biraz da suyum ben neyimle övüneyim işte buyum ben. ) Buyum işte bunda hayat buluyorum, bununla hemhâl oluyorum. İstemem dünyanın tacını tahtını , şanı -malı makamı... Bana seni gerek seni .

Konuya nereden gireyim nereye bağlıyım diye düşünerek başlıyorum yazmaya , anlamlı bir şeyler bulmak , içsel bir yolculuğa çıkarmak istiyorum kendimi ve sizi. Burada biz bizeyiz sen, ben ve birkaç kişi. Derken bu yolculukta sadece susmanın acılara iyi geldiğini , yaraların susarak sarıldığını bildiğimi biliyorum. Susarak konuşuyor bir çoğumuz ve susarak ağlıyoruz. Anlıyorum aslında herkesi, bir yanım hümanisttir söylemiş miydim ? Anladıkça kimseyle savaşında kalmıyor, kendinle bile. Bir iki kelime ile ; akışına bırakmak , anda kalmak , anı yaşamak . Yok başka bir cümle, bak ne güzel de çay içiyorum kendime.

İyi geceler yaşamak .. ＼(_ _)

Bir yanda arap dünyasının ünlü sesi Assala Nasri, (ben tanımıyorum cahilliğimi mazur görün) bir yanda Ebru Gündeş . Harika sesler ve harika bir düet , fakat bizim kızın doğallığı, rahatlığı ortama hakimiyeti ayrı bir güzellik katmış. Muhteşemsin Ebru Gündeş .

İçerdeki yollar dışardakinden daha uzun, daha çetrefilli. Elbette biliyorum yaşamanın yaralanmak olduğunu, yaralanmaktan korkmamak gerektiğini ... Hepsi geçti. Geçecekti . Bunu öğrenmek için de bir hayli yıl geçti... Yüreğimde ben olmanın yalnızlığı, heveslerin heyecanını yitirdiği adımlarla geçiyorum dünyadan. Hayat kısa kuşlar da pek uçmuyor buralarda Suzan.

17. ocak.2026

Sana sesleniyorum küçük kız. Artık kır bahçelerin , toprak tabakların , kendi ellerinle yaptığın oyuncakların yok .. Kulağında baba nasihatinden bin çift küpe , gözünde annenin ilmek ilmek işlediği emekler , üstünde tecrübe bilmeyen yılların yorgunluğu ile buralardasın. Türküleri ,şiirleri , yoksulları ve işçileri daha çok seviyorsun. Dünya zannettiğin kadar güzel değil , aydınlık sabahlarını yitirdi , Gökkuşağında ise pek bir renk kalmadı. Acele etme diyeceğim ama buralara da kendi isteğinle gelmedin. Yine de yol varsa umut da var demiş yürek işçilerinden biri . Koşmaya devam et öyle ise...

Dünyanın bütün çiçekleri diyorum azize !

İyilerle kötülerin iç içe yaşadığı bu dünyada , kötüleri ve kötülükleri daha çok görsekde bir olay anında o kenarda köşede sessiz sedasız kendi halinde yaşayan iyilerin'de ışıltısının sönmediğini fark ettim bu ara... Bu toprakların mayası kötülük tutmaz biliyorum, hele bir de Anadolu irfanı diye bir hakikat var ki taşını toprağını sevdiğim memlekette her karışında karşımıza çıkmaları mümkün... Özünü kaybetmemiş insanlığını yitirmemiş o güzel insanlara tüm içtenliğimle tek tek teşekkür etmek isterdim güzel yürekleri için. Hangi dilde ne söylenirse söylensin, kim ne derse desin , acıda birleşmek hepimizin ortak türküsü... Yani demem o ki güzel adamların hepsi gitmemiş.

Ah bu şarkıların gözü kör olsun..🎼

Pek de hümanist sayılmam esasen bu hengamenin sebebini bilemiyorum, çok fazla kadehler, mezeler, farklı farklı ritimler tınlıyor sahifemde, canım sanal alemin cilveleri olsa gerek , yoksa ne işimiz olur sağlığa zararlı şeylerle... 🧚‍♀️

Çok türkü geçti canım bu sayfadan , ama sen bi başkasın... (^.^)/~~~

Güzel adamlar güzel atlara binip gittiler , neyse ki kuşlar hâlâ burda...