alise

içimdeki sevinci, eteklerimdeki telaşı, saçılarımdaki rüzgarı avuçlarına dökmek istedim. beni ömründen bir bahar say.

seninle hayatımın çok karışık döneminde sanki tüm virajları alabileyim diye tanıştım.

send me mini vlogs of your day “ type of love ”

elimde olsaydı sevgilim, kaburgamın içinde taşırdım seni. sırtımızdakilerin kamburu tek biz olalım, kamburumuza sahip çıkalım isterdim; uzaklardan değil, can cana, dip dibe. geçtiğin tüm yollar hatrını saysın, daima çiçek değil, çiçeğin özü olarak kalasın.

seninleyken kendimi bir televizyon içerisinde hissediyordum. akşam saatlerine doğru yayına girdiğimiz, heyecanla sunulan bir program gibiydin. bazen de bir konserde kalabalığın ortasında yapayalnızmışız gibi hissettirdin. patalojik vakalarda en ön sırada, serkeş havada, kalp denilen kan pompasında. hem iki yan oda da, hem kasıklarımın arasında. nasıl oluyorda aynı anda farklı yerde. nasıl oluyorda tam içimde, sakladığım en ucra köşemdesin.

if i was a star and you were a star i would wink at you and blink at you and twinkle at you and the earthlings would call it science

tüm bu yaralar kendimize karşı verdiğimiz savaştan oluşuyor.

anlaşılmadığını düşünen bir kadının yüzünde oluşan yedinci senfoni.

dünyadayız, keşke masalda olsak. ana karakter olmak değil de, o masalda ağaç olmaya da razıyım. sakince, kaygısız, korkulardan uzak, kenarda bir çınar ağacı.

beni kırdığında nereye gideceğimi bilmediğim için, sana gelip benim şimdi ne yapmam gerek dedim. evet şimdi üzgün hissediyorum peki ne yapmam gerek. sanki beni kapının önüne koymuşsun ama zili çalıp hangi otobüse binmem gerektiğini soruyorum. sana her baktığımda kalbim güçlensin diye dua ediyorum.

sonra seninle karşılaştık bir köşebaşında, gökyüzü şahit, nefes aldığımı hissettim o karmaşada.

oysa şeytanın bile ninnilerle büyüttüğü adamın kızıydım ben, hiçbir melek kefaretini ödetmeden alamazdı canımı bedenimden.