nie każcie mi już niczym więcej być

Nie będę płakał na okrągło ani się na okrągło śmiał, nie lubię bardziej jednego tonu od drugiego. Chciałabym mieć bezpośredniość kiepskiego filmu, nie tylko niekasowego gniota, lecz również zapowiadanego z pompą supergiganta. Chcę być przynajmniej tak żywy jak ten brud. A jeśli jakiś miłośnik mojego bałaganu powie "To wcale nie przypomina Franka!", tym lepiej! Czy noszę tylko ubrania szare i brązowe? Nie. Do opery wkładam robocze koszule, często. Chcę chodzić na bosaka, chcę być ogolony, a moje serce – nie można polegać na sercu, ale ta jego lepsza część, moja poezja, jest otwarta.

W dzień końca świata Pszczoła krąży nad kwiatem nasturcji, Rybak naprawia błyszczącą sieć. Skaczą w morzu wesołe delfiny, Młode wróble czepiają się rynny I wąż ma złotą skórę, jak powinien mieć. W dzień końca świata Kobiety idą polem pod parasolkami, Pijak zasypia na brzegu trawnika, Nawołują na ulicy sprzedawcy warzywa I łódka z żółtym żaglem do wyspy podpływa, Dźwięk skrzypiec w powietrzu trwa I noc gwiaździstą odmyka. A którzy czekali błyskawic i gromów, Są zawiedzeni. A którzy czekali znaków i archanielskich trąb, Nie wierzą, że staje się już. Dopóki słońce i księżyc są w górze, Dopóki trzmiel nawiedza różę, Dopóki dzieci różowe się rodzą, Nikt nie wierzy, że staje się już. Tylko siwy staruszek, który byłby prorokiem, Ale nie jest prorokiem, bo ma inne zajęcie, Powiada przewiązując pomidory: Innego końca świata nie będzie, Innego końca świata nie będzie.

Tęsknię do Ciebie przez stół, przy którym siedzimy, tęsknię z fotela na fotel obok, w teatrze czy w kinie, na szerokość kołdry, która okrywa nas oboje, też potrafię tęsknić do Ciebie - przez drzwi łazienki, w której się kąpiesz, i przez schody, po których idziesz do mnie, i przez naskórek mój, szczelnie przywarty do Twego.

Wzrok mi się psuje, niewyraźnie widzę, jak odchodzisz, kochanie. Odchodzisz na zawsze i zawsze będziesz odchodziła. Więc oto zostaję z rozwiązaniem zagadki. Zło przezwyciężone stoi przy mnie rechocząc. Zbrodnie powstrzymane stoją przy mnie rechocząc. Więc oto zostaję z jednostronnym banknotem, z filtrem pełnym fusów, skrzypiącym krzesłem. Jutro się obudzę na tej samej ulicy, a ty będziesz znowu odchodzić. W zimnym świetle. Przyjdzie wielu jeszcze złych ludzi, będą mili, będą chcieli, abym był miły. Miłe świństwa. Miłe zabijanie. Nie będę miły. I nie będę słodki. Będę wytrawny wytrwale.

Jej znudzenie jest delikatne i nadmierne. Chciałaby kogoś aby rozmawiał z nią, I niemal obawia się, że ja dopuszczę się tej nieostrożności.

Niczego o nas nie ma w Konstytucji. Po zdjęciu czarnych okularów ten świat przerażający jest tym bardziej. Szedł z nami pies i śmierdział. Wszystkie dokumenty uległy rozkładowi. Wszystko, co kochałem, uległo rozkładowi. Jestem zdrów i cały.

A wszystko, co kochałem - kochałem w samotności.

Jeśli chodzi o ludzi takich jak ja, to nic nie jest ważne, oprócz tego, aby nas unikać.

Stojąc w oknie poruszam palcami. Czasami palce pragną aksamitu, a nie drzazg. Normalna potrzeba. Dzisiaj wymyślam łagodną ucieczkę, jutro wymyślę nóż. Jutro wymyślę nóż, jeżeli.

I wirują wokół jej korony psy gwiazdy i księżyce, my i inne światy. Każdy w swoją stronę.

Kocham cię. Przestań istnieć.

Oto już jesień i pora umierać.

ocalałeś nie po to aby żyć masz mało czasu trzeba dać świadectwo bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny w ostatecznym rozrachunku jedynie to się liczy (...) Bądź wierny Idź

Jeżeli żyjesz, to pamiętaj, że jestem. Ale do mnie nie idź. (...) Nie chcę, nie wracaj. Wszystko było grą naszą, złudą, czczym teatrem.

Wojna. Wojna, nienawiść i pogarda. Wszędzie. We wszystkich sercach.

Nasze kłamstwa więcej o nas zdradzają niż prawda najprawdziwsza. Kiedy mówisz o sobie prawdę – prawda to jest to, co ci się rzeczywiście przydarzyło: twój wycinek historii świata. I przecież nie masz, nie miałaś nad nim żadnej kontroli, nie wybrałaś miejsca swych narodzin, nie wybrałaś sobie rodziców, nie miałaś wpływu na to, jak cię wychowają, nie wybrałaś swojego życia; sytuacje, w jakich cię stawiało, nie były twojej kreacji, ludzie, z którymi musiałaś się zadawać, nie byli tworami twego umysłu i nie dawałaś przyzwolenia na szczęścia i nieszczęścia, jakie stały się twoim udziałem. Większość tego, co nam się przydarza, jest dziełem przypadku. Kłamstwo natomiast w całości pochodzi od ciebie, nad kłamstwem posiadasz kontrolę zupełną, zrodziło się z ciebie, tobą się karmi i tylko ciebie opowiada. W czym więc odkrywasz się bardziej: w prawdzie czy w fałszu?"

Są rzeczy, po których człowiek się już nigdy nie podnosi. Są historie, po których zmieniamy się bezpowrotnie, a o tym czy, kiedy i jak one się nam przydarzą, rozstrzyga zazwyczaj ślepy zbieg okoliczności.