...

Bazı şeyler bitiyor.

Kalp ağrısı kızım bu kalp, kendine zarar vermekle geçer mi?

Bu yaptığım şey için özür dilemeye utanıyorum. Beni affet demeyeceğim. Herkesi affet, beni affetme. Dokunmaya bakmaya hissine bile kıyamadığım ama kırdığım her noktanı hatırla, beni affetme. Kaç benden kaçmak istiyorsan, ne kadar uzağa kaçabiliyorsan o kadar uzağa kaç. Üzerini örtmeye gelemeyeceğim şehirler bul kendine ruhumdan kaçabilirsen. Aşığı olduğum kirpiklerini eğ, geceyi yastık yap yalnızlığına beni senden ayrı düşünüyorsan. Affetme beni, kır gündüzleri, geceleri düğümle. Beni affetme. Zehirledim seni. Beni affetme. Deli gibi sevdim ve hiç sevmemiş gibi kırdım. Beni affetme. Ben affetmiyorum.

Kırgınlıklardan ibaret kısacık hayatım.

İçime attıklarım benden ağır.

Cam kenarı güzelliği var yüreğinde sevgilim

Kalbim yaralı ve yorgun, ruhumu teslim ettiğim kişi kalbimi kırıyor.

canım ağrıyor.

Sana güzelliğini yalnızca aynalar yansıtmamalı.

Saçların, saçların. Gözlerin ve o büyüleyici gülüşün. Geceden güzel kirpiklerin. Siyahtan kusursuz sesin senin. Saçların. Tenini süsleyen kusurların. Kalbime dokunan güzel ellerin ve dudaklarımı çağıran boynun. Gözlerin. Yanakların ve dudakların. Omuzların, başımı yaslamak için gençliğimi feda edebileceğim göğsün. Sesin, sesin. Saçlarımda dolaşsa parmakların ve sırtımı keşfetse uçları. Nefesin, boynumda.

Ruhumun en dibinde diz çökmüş bir çocuğu ağırlıyorum.

söyleyemem ama gözlerimden anla

Öpsene kırdığın yerleri.

Her sese sen diye koşuyorum.

Bana masal anlatsana sesini duymaya ihtiyacım var.

bu kadar üzüleceğimi tahmin etmezdim.