♒︎

Κάποια στιγμή όλοι μας έχουμε δυσφορήσει για την πραγματικότητα που ζούμε.

Αναζητούμε μία αναγέννηση, ένα νέο ήλιο για να ανατείλει και το φως του να επιφέρει ριζικές αλλαγές.

Έχουμε φτάσει σε σημείο να παραλληλίζουμε τη ζωή μας με ένα κουκούλι το οποίο μας εμποδίζει να ονειρευτούμε και να πράξουμε αυτά που στοχαζόμαστε.

Αδημονούμε για τη στιγμή που θα μεταμορφωθούμε σε πεταλούδες και με το πέταγμα μας θα συνεπάρουν όνειρα και επιθυμίες με προορισμό την υλοποίηση.

Θα διαφύγουμε από τον ασφυκτικό κλοιό που μας περιβάλλει και θα ανανεωθούμε πάνω απ’ όλα πνευματικά, ακόμη και αν έχουμε ένα δύο σκαμπανεβάσματα συνήθως την.. τρίτη φορά τα καταφέρνουμε.

Ετσι και τώρα τα φτερά θα ανοίξουν και οι σκέψεις θα πετάξουν

Έρως και ψυχή

Σαν άγαλμα στέκει η καρδιά, ο έρωτας 
άλλοτε μάρμαρο, άλλοτε φλόγα κρυμμένη
κι όσο τον διώχνεις, όσο τον αρνείσαι,
εκείνος γυρνά — μοίρα προδιαγεγραμμένη

Φεύγει σαν άνεμος μέσα απ’ τα χέρια,
σβήνει σαν ψίθυρος μέσα στο βράδυ 
μα βρίσκει δρόμους που δεν φαντάστηκες
και ξαναμπαίνει σαν πρώτο σου χάδι.

Τον διώχνεις

“φτάνει”, λες, “δεν αντέχω”,
μα εκείνος γελά με μάτια κλειστά,
σαν να γνωρίζει πως κάθε σου τέλος
είναι μια αρχή που πονά και ζητάς

Κι όπως ο Έρως σκύβει στην Ψυχή,
έτσι κι εκείνος σε βρίσκει ξανά
μέσα απ’ ρωγμές, από φως και σκοτάδι,
γεννιέται εκεί που λες “αρκετά”.

Ίσως γιατί δεν είναι επιλογή σου,
μα κάτι πιο πέρα από λογική
ο έρωτας πάντα θα βρίσκει τον δρόμο
να επιστρέφει… σαν μορφή που ξαναγεννιέται στο φως