Συνήλθε μερικώς από μία πλήρη εργασιακή κατάσταση, έχοντας πάνω της σημάδια κόπωσης. Το αυχενικό και η τενοντίτιδα στο δεξί της χέρι της υπενθύμιζαν την ανάγκη για άσκηση του υλικού σώματός της και το εύθραυστο της πραγματικής ζωής. Οι μικρές πληγές στα δάχτυλά της, σημάδια πάλης με μικρές γυάλινες και από σμάλτο ψηφίδες. Μικρά σχήματα, μέρη ενός συνόλου, τοποθετημένα με μεθοδικότητα σε έναν δισδιάστατο καμβά. Παρειδωλία πολεοδομικών μορφών άλλης κλίμακας και λογικής. Της θύμιζαν τον αστικό ιστό της Αθήνας. Αλλού ακολουθούσαν κάποιο είδος οργανωτικής εξέλιξης και αλλού συνέθεταν σχήματα ακανόνιστα, τυχαία ραγίσματα ενός καταπονημένου γυαλιού.
Η τελευταία ανάρτηση στο διαδικτυακό της ημερολόγιο, μακρινή ιστορία του παρελθόντος.
Είχε έρθει η ώρα για Επανεκκίνηση.
Επαναφορά στην Πίστα της δράσης.
Θα ξεκινούσε από την αφετηρία για άλλη μια φορά. Θα ακολουθούσε τις γνωστές πλέον διαδρομές, Οι ήχοι του περιβάλλοντος οικείοι. Οι σωροί στις παρειές των δρόμων, σωροί αναμνήσεων, εκσυγχρονισμένοι με παρόμοια υλικά, παρόμοια αρχεία αχρήστων πλέον πραγμάτων. Θα τα αντιμετώπιζε με τον ίδιο ενθουσιασμό και σεβασμό.
Ωστόσο, ακόμη δεν ήξερε πώς θα διαχειριζόταν το υλικό αυτό. Είναι τεράστια ευθύνη να δώσεις απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα: Τί χρειάζεται η περιοχή αυτή; Δεν μπορεί να απαντήσει. Βρίσκει τον Ελαιώνα ως χώρο μακρινό, όχι υλικά αλλά εννοιολογικά και πολιτισμικά. Γίνεται αναφορά σε αυτόν μέσα από μια εξωτερική ασφάλεια. Γίνεται αναφορά σε αυτόν όπως γίνεται μέσα από την ρηχή καταγραφή των τουριστών που επισκέπτονται ένα εξωτικό μέρος. Είναι μια Ετεροτοπική παρουσία, μια μορφή περάσματος, χώρος σύγκρισης, χώρος-σχέση, σχέση - χώρος (1), της οποίας το πρωτόκολλο (2) η ίδια δεν έχει κατορθώσει να κατανοήσει και υιοθετήσει. Ίσως εδώ, σκέφτεται, απαιτείται μια βέβηλη διαδικασία.
Βεβήλωση, όχι με την έννοια της καταστροφής.
Βεβήλωση με την έννοια της επαναφοράς της κυριότητας στους ανθρώπους (3).
Αλλά οι εκεί άνθρωποι την έχουν ήδη επιτεύξει, ο χώρος έχει ήδη οικειοποιηθεί, άρα αυτό που απομένει είναι η βελτίωση της συνθήκης. Στόχος δεν είναι η εισβολή και ταραχή του εσωτερικού. Στόχος είναι η βελτίωση του μέσα, με τέτοιο τρόπο που να θέλει να ξεμυτίσει με ευχαρίστηση προς τα έξω.
Ο κατακόρυφος κέρσορας στο τέλος της ψηφιακής πρότασης αναβοσβήνει ανυπόμονα περιμένοντας την επόμενη καταγραφή της. Θα χρειαστούν πλήθος επισκέψεων, αναγνωσμάτων, συζητήσεων για να μπορέσει να συνεχίσει.
(1) Σ. Σταυρίδης, Xώροι της ετερότητας, Αθήνα: Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2010, 255.
(2) 5η αρχή των ετεροτοπικών χώρων κατά Φουκώ: Είναι συστήματα ανοίγματος και κλεισίματος και δεν είναι τόσο ελεύθερα προσπελάσιμοι –απαιτούν για την είσοδο σε αυτούς τον εξαναγκασμό, μια ειδική άδεια, ή ιεροτελεστία.
Μ. Foucault, Ετεροτοπίες και άλλα κείμενα, μτφ Τάσος Μπέτζελος. Αθήνα: Πλέθρον, 2012, σελ 269-270.
(3) Agamben, G., ΒΕΒΗΛΩΣΕΙΣ, μτφ. Π. Τσιαμούρας,. Αθήνα: Άγρα, 2006(2005), σελ 121.
germansingergirl
ellievsbear
2087
vaporwave