Και οι επιβάτες του, οι άνθρωποι της ζωής σου,
Γιατί και αυτοί έχουν ένα αερόπλανο να οδηγήσουν.
Οι πιο συντηρητικοί πάνε απευθείας στον προορισμό τους
ζώντας ο,τι είναι να ζήσουν σε αυτή την ευθεία γραμμή.
Είναι όμως κάποιοι άνθρωποι
σε αυτή την τεράστια παλέτα που με την πάροδο των ωρών αλλάζει χρώματα,
Γραμμές ανάκατες, χαωτικές, κύκλους.
Εκείνοι ζούνε με αυτόν τον τρόπο.
Εσύ με ποίον τρόπο κατευθύνεσαι στο τέλος σου;
Με σχέδια, τρέλα, και σκαμπανεβάσματα?
ως πιο σίγουρος και ασφαλές τρόπος?
Ως καπετάνιος του δικού μου αεροπλάνου,
το αφήνω να πλέει ανάμεσα στα σύννεφα.
Έχω τάσεις αυτοκαταστροφής.
Είμαι ένας αυτοκαταστροφικός καπετάνιος.
κατευθύνω απευθείας το αεροπλάνο μου με τα πάντα μέσα σε άλλωτε μικρά και άλλωτε μεγάλα αστρικά παγόβουνα.
Ταξιδεύω σε κρύα κλίματα.
Δεν πίστευα οτι υπάρχουν καλοί πειρατές.
Πειρατές που ποτέ δεν έχουν δει τον τρόπο που λάμπουν τα μάτια μου,
δεν έχουν νιώσει την ανάσα μου στην ατμόσφαιρα,
εισβάλουν στο αεροπλάνο μου.
Ίσως άφησα το κλειδί κάτω απο το χαλάκι.
Και τραβάνε το αεροπλάνο μακριά απο αυτά τα παγόβουνα.
Μακριά απο τα μαύρα παγόβουνα.
Μπορείς να μαζέψεις όλες τις αναμνήσεις και όλους τους ανθρώπους της ζωής σου;
κερδίζουν μια θέση στο αεροπλάνο μου.
Εκείνοι που δεν έχουν καμιά σχέση με το αεροπλάνο μου.
Που πήγανε όλοι αυτοί οι “κοντινοί” και “δικοί” μου άνθρωποι?
Μάλλον θα δέσανε μια πέτρα και θα βουτήξανε στον πάτο του ουρανού.
Αφήνοντας πίσω ένα δαχτυλικό αποτύπωμα σε μια θέση,
Κάποια στιγμή ο θρύλος λέει ότι βρίσκεις συγκυβερνήτη.
Λες και είναι κάποιου είδους παραμυθιού.
Όπως οι δράκοι και οι νεράιδες.
Μήπως μπερδεύτηκα με τους ανθρώπους που μένουν γενικά για πάντα?
Κοίτα το σύννεφο που περνά.
Πιάσε με απο το χέρι να ανεβούμε πάνω του να κάνουμε μια βόλτα, ένα διάλειμμα.
Κοίτα εκείνο έχει την μορφή ελέφαντα.
σαν τίγρης με καπέλο που τον κουβαλά ένας πιγκουίνος.
Το βλέμμα σου χαράζεται κάπου ανάμεσα στο κενό και στην καταιγίδα.
Δεν θέλω να με πιάσει η καταιγίδα σου.
Υποσχέθηκα στους πειρατές να προσέχω το αεροπλάνο μου.
Θα σε σκέφτομαι μέχρι ετούτο το σύννεφο να χαθεί.
Αλλά έχω και άλλα πράγματα να σκεφτώ.
Ανθρώπους που βασίζονται και πιστεύουν πάνω μου.
Και να φανταστείς είναι πειρατές.
Και απλά ρίσκαραν σε μένα.
Και κερδίσαμε και οι δύο.
Όπως τα χρώματα αυτή την ώρα.
Κοίτα μια παραδείσια παλέτα.
Χάνομαι και το αεροπλάνο μου βάφεται.
Είμαι περήφανη για το αεροπλάνο μου.
Και αν φτάσω μια ώρα νωρίτερα στο αεροδρόμιο.
Πιστεύω οτι θα έχω το πιο ζηλευτό αεροπλάνο.
Και οι επιβάτες θα είναι χαμογελαστοι.
Και θα πιούμε ρούμι με τους πειρατές μου.
για το πόσο μου στάθηκαν όταν ήμουν μέσα σε έναν άδειο θάλαμο.
Με μια πόρτα που μπαινοβγαινε όποιος ήθελε.
Ευχαριστώ για την παράταση του ταξιδιού μου.
andulkaphoto
titsay
amandla
gummygunk
