out of my comfort zone

Isa lamang ang gusto kong sabihin, kundi salamat sa iyong padating. Walang ibang maibibigkas ang aking bibig bukod sa kagalakan habang nasa iyong piling. Hindi inaasahan ang iyong pagsilip sa pusong naliligaw, Ni hindi rin napaghandaan ang gusto mong maging kapiling ako araw-araw.

Isa lamang din ang aking hiling, kundi sana'y iba ka sa mga dumating. May takot sa puso na baka ika'y lumisan din— kagaya ng nakalipas na ang puso ko'y ginulo't ginising. Pinapanalangin ko'ng hindi panghihinayang ang madama, Sa oras na ginugol ko at tiwalang binuo ko kasama ka.

Nanalanging, na kahit may danasing hirap man ay piliin ang pag-unawa. At sa mga araw na tayo'y tumatawa, sana'y isipin natin ang pagpapasalamat sa Kanya.

Sa pag-aantay ko sa muling pagsikat ng araw Huwag naman sanang mawalan ng pag-asa Kung matagal man ang pagdungaw ng mga ilaw Mabagal man ngunit paalalahanan ang sarili't wag mainip Sapagkat hindi man ngayon— Pero nakakasigurado'y kasiyahan at kapayapaan ay muling sisilip

Kapag nakasara na ang mga ilaw, At wala na ang sinag ng araw. Sabay kong ipipikit ang aking mga mata, At hayaang dumaloy sa aking mukha ang mga luha. Hihiling na ang mundo'y sana'y mas mabait sa akin. Bawat kahilingan ko'y sana'y tuparin. Kalungkutan sana'y mapawi. Bawat sakit sa puso't isip ay maisantabi.

Sana malaman mo Na mula noong kinausap mo ako, Bitbit mo'y mabangong bulaklak Salita galing sa labi mo'y dapat ay ikagagalak. Ngunit bakit napunta sa puntong ganito? Mga paru-paro sa tiyan ay napalitan ng sakit; parang may kumukulo. Pangungumusta sa araw-araw Naging pag-uusap na lumulubog lumilitaw. Sana alam mo ang pinasok mo, Hindi ito madali. Hindi lang nararamdaman ang 'yong ginulo. Kundi rin oras na ginugol ko sa'yo.

Agam-agam.

Parang bulang naglaho.

Kay bilis ng panahon, Parang bulang naglaho, presensya mo'y 'di na matunton. Ni hindi man lang nadagdagan pa ng araw. Mga sandaling pakiramdam ang oras ay 'di nagalaw. Mali bang maramdaman, Na hanapin ka kahit wala namang pangakong laman. Dahil mga salitang binitawan mo, Nagbigay atensyon na dating hinahanap-hanap ko. Mali rin bang maramdaman, Na paniwalaan ang banggit mo'y pahinga dahil may sariling laban. Marahil ay alam ko ang pakiramdam, Kapag ang sarili'y maraming agam-agam. Pero nandito pa rin ako. Hindi pa agad uusad kahit sabi ng iba'y itigil na at baka ako ang talo. Pero ano'ng magagawa kung mabagal maglakad papalayo, Sa maikling oras na pakiramdam ko'ng may kasama ako.

Marami akong tanong.

Hindi mawari kung bakit kami pinagtagpo, Wala pang mga sagot sa bakit at ano. Mga rason ay akin paring hinahanap, Kay Bathala laging tinatanong at kinakausap. May mga araw na malalim 'kong iniisip. Na baka biglang iwanan at walang sasagip. Sa pusong ginulo't dinalaw, Ng mga taong bigla nalang lumitaw. Hindi naniniwala na dumating nang wala lang, Sa mga taong ito'y may aral palang nag-aabang. Hindi man klaro ngayon kung ano man ang rason, Panalangin laman kundi wag masaktan ano man ang ibigay na hamon.

Hindi na ito para sa'yo.

Pasensya na at mukhang hindi na ito para sa'yo, Kundi para sa taong nariyan sa panahong ika'y tuluyang lumalabo. Pasensya at mukhang hindi na ikaw, Ang bibigyan ng pansin sa araw-araw. Pasensya na at mukhang ang nararamdama'y wala na. Mga magugulong motibo, natatabunan na ng presensya ng iba. Mula pagdilat ng mga mata hanggang sa pagpikit, Pasensya na at mukhang hindi na ikaw ang gusto makamit.

Ibubulong nalang.

Pag-ibig na walang kasiguraduhan Hinihiling walang iba'y ku'ndi sana 'di masaktan. Sa mga bagay na walang kapanatagan Natatakot baka luha'y muling maranasan. Ibubulong nalang sa pader mga salitang pasan-pasan, Mga salitang "gusto kita" kahit walang nararamdaman na nilalaan.

Sana guni-guni lang.

Sana'y 'di layuan Matapos batiin ng maligayang kaarawan. Sana guni-guni lang, Mga naligaw sa isipan. Takot sa mga sabi-sabing, Distansya ang maibibigay Kapag nalaman ang nararamdaman Sa taong minamahal mong tunay.

Sapagkat may takot din ako.

At kapag dumating ang araw Na malaman mo ang nararamdaman ko sa'yo, Sana'y 'di samantalahin ang pagdungaw sa iyong puso. At kung sabihin mo mang meron ding nararamdaman, Hiling lang na ito'y tunay at hindi kasinungalingan. Sapagkat may takot din ako, Na kung ikaw man ay may gusto, Sana hindi lang dahil sa pagbigay ng atensyon ko sa'yo.

Akala ko lang pala.

Ang akala ko kaya ko naman mag-isa. Ni hindi ko nga naisip magkaroon ng isa pang kasama. Wala din sa bokabolaryo ko ang magkagusto sa kung sinuman, Dahil nga nasanay sa upuang pang-isahan. Hindi ko rin alam kung bakit biglang napagtanto, Na maging interesado sa taong makakasama sa buhay ko. Marahil ba sa mga salitang makati sa tenga'ng "May jowa ka na ba?" O baka dahil hindi na isip ang gumana, ku'ndi ang puso ko na. Haha. Ikaw. Nagustuhan ka ba dahil nagbigay ka ng motibo? O ang pagtinging ito'y masasabi namang puro? Hindi ko rin alam. Baka. Baka ngayon lang nakaranas may nag-alalay sa aking mga kamay. Baka ngayon lang naramdaman ulit ang pagiging spesyal na ibinigay. Mahina ang kalaban, Kaya't pinapanalangin din kita. Pinapanalangin din ang puso, Na kung hindi man tayo sa dulo. Huwag naman sanang wasakin nang sobra ang aking puso.

Lumalabo.

Sa paglipas ng mga araw, Ang pag-aantay ay tuluyang bumibitaw. Mga paang nakatayo, unti-unti nang napapagod, Sa pag-aabang kung ang kwento natin ay mayroon pa bang kasunod? Nasusuka at nahihilong umaasang katulad ko. Marahil ang 'di mo paglingon ang siyang sagot sa mga tanong ko. Siguro'y hindi posible ang mga panalangin ko, Ang ika'y makamit ay tuluyang lumalabo.

Meron ba?

Nang makita ako'y, ano kaya ang naramdaman? Gusto kong malaman para masagot ang mga katanungan. Lihim kong pagtingin sa'yo'y nakakasira ng ulo. Pakibulong naman kung meron bang tyansya sa'yo.

Sorry. Pasensya.

Walang bukambibig ku'ndi pasensya. Pasensya at mukhang hindi yata iyon ang gustong madinig at makita. Pasensya, marahil 'di yata umakma sa'yong pamantayan. Ako'y isang babaeng walang gaanong mapapatunayan. Pasensya kung ang iniisip ay paano maging perpekto sa iyong harapan.