Kiedyś: @jakzawszetazla

Nieważne, jak pięknie brzmią słowa to czyny zawsze pokazują, jakie miejsce zajmujesz w czyimś życiu.

Najgorsze jest to, że po każdym rozczarowaniu stajesz się trochę chłodniejszy. Trochę cichszy. Trochę mniej ufny. Aż pewnego dnia sam nie poznajesz siebie.

Czasem trzeba zostać czarnym charakterem w cudzej historii, żeby uratować własną.

Czas zrozumieć, że nie każdy ma takie serce, jakie masz Ty.

Życie nie jest proste, gdy masz umysł, który za dużo myśli i serce, które czuje za mocno.

Nie wiem, czego chcę od życia, ale coraz bardziej wiem, czego już nie chcę.

Czuję się, jakbym utknęła w rozdziale, który powinien skończyć się już dawno temu.

Są zmęczenia, których nie naprawi sen.

Istnieję bardziej z przyzwyczajenia niż z pragnienia.

Mam ciężki charakter, bo noszę w sobie za dużo myśli naraz. Widzę więcej niż powinnam, czuję mocniej niż wypada i dlatego rzeczy, które dla innych są chwilą we mnie zostają na długo.

Noszę w sobie więcej, niż potrafię udźwignąć.

Nie daję już rady sama ze sobą. Z własnymi myślami, emocjami i tym chaosem, który noszę w środku.

Przyzwyczaiłam wszystkich do swojego uśmiechu, więc nikt nie zauważył, kiedy przestał być prawdziwy.