Δεν αντέχω να συνεχίσω χωρίς αυτόν.

Ήταν ο μόνος άνθρωπος που μπορούσε να με κρατάει σε αυτό το χάλι, να με κάνει τόσο χαρούμενη, τόσο που δεν μου άξιζε καν. Το ήξερα ότι δεν ήμουν αρκετή για εκείνον. Τώρα το ένιωσε και ο ίδιος. Θα είναι καλύτερα χωρίς εμένα είμαι σίγουρη.

Εγω όχι όμως.

Δεν μπορώ να το κάνω.

Τον χρειάζομαι.

Χωρίς εκείνον θα γυρίσω στην ζωή χωρίς νόημα που έκανα πριν. Τίποτα δεν θα έχει νόημα χωρίς εκείνον.

Με έκανε να βλέπω τον κόσμο πιο ομορφο, πιο χρωματιστό από ότι ηταν. Τώρα όλα θα γίνουν μαύρα ξανά. Κάθε λουλούδι που άνθισε μέσα μου, επειδή εκείνος το φύτεψε, τώρα μαραίνεται.

Δεν μου αρκεί να του μιλάω στον τηλέφωνο και να μην έχουμε τι να πούμε. Δεν το αξίζαμε εμείς αυτο. Δεν ξέρω πως καταντήσαμε έτσι.

Τον αγαπάω.

Τον αγαπάω όσο δεν θα αγαπήσω τίποτα άλλο σε αυτόν τον άθλιο πλανήτη.

Ξέρω ότι δεν μπορώ να τον κρατήσω σε κατι που δεν νιώθει το ίδιο. Αλλά δεν αντέχω χωρίς αυτόν. Δεν μπορώ να το κάνω άλλο.

Κανένας δεν ηταν σαν αυτόν. Κανένας δεν είναι και κανένας δεν πρόκειται ποτέ να γίνει.

Ξέρω ότι θέλει να είμαι καλά. Πονάω κάθε στιγμή που του υπόσχομαι ότι το έχω και ότι θα το προσπαθήσω. Γιατί δεν μαρεσει να αθετώ τις υποσχέσεις μου σε εκείνον.

Πώς μπορώ να είμαι καλα χωρίς το στήριγμα μου; Χωρίς το οξυγόνο μου. Χωρίς τον λόγο για να αντέξω όλη αυτή τη σαπίλα.

Δεν ξέρω τι να κάνω.

Ότι και να κάνω από εδώ και πέρα δεν έχει νόημα.

Έχω ξεχάσει πως είναι να ζω χωρίς αυτόν. Πρέπει να του δείχνω ότι είμαι καλά. Ότι δεν με διέλυσε το ότι τον έχασα. Δεν θέλω να τον κάνω να νιώσει τύψεις επειδή εγώ είμαι μια αδύναμη.

Δεν μπορώ να προσποιούμαι μπροστά του όμως.

Όχι δεν είμαι καλα.

Όχι δεν μπορώ να το αντέξω αυτο που συνέβη.

Δεν γίνεται να τον ξεπεράσω σαν να μην ηταν όλο το νόημα της ύπαρξης μου.

Τον χρειάζομαι.

Έχω κουραστεί να μην είμαι αρκετή για κανέναν. Πάντα όλοι αργά ή γρήγορα θα με βαριούνται, θα τους τελειώνω.

Πονάει αυτό.

Ειδικά όταν προέρχεται από εκείνον.

Θα έκανα τα πάντα για εκείνον. Αλλά,απλώς, του τελείωσα. Δεν έχω σκοπό οσο ζω αν δεν είναι για εκείνον. Είχα την ζωή στα χέρια μου και μου ξεγλιστρυσε.

Δεν ξέρω τι λάθη έκανα για να του τελειωσω. Ξέρω ότι αν έκανα λάθη τα έκανα επειδή τον αγαπαω τόσο πολύ θα γύριζα την γη ανάποδα για να είναι καλα και να είμαστε μαζί. Μόνο έτσι θα ήμουν και εγώ καλα. Αλλά πλέον είδα ότι δεν γίνεται να τα έχω όλα. Θα είναι καλα μόνο αν είναι μακριά μου.

Δεν μπορώ καν να τον κατηγορώ για τίποτα. Δεν μας βγήκε στην τελική.

Απλά, ηταν η πρώτη φορά που τόλμησα να κάνω όνειρα σε αυτή τη ζωή.

Αλλά τα όνειρα απέχουν πολύ από την πραγματικότητα.

Γιατί όλα πρέπει να καταστρέφονται στο τέλος. Πάνω που γίνομαι έστω και λίγο αισιόδοξη σε αυτόν τον σκάρτο κόσμο.

Μόνο που σκέφτομαι όλα αυτά που έχουμε ζήσει, νιώθω ότι ηταν το πιο ομορφο παραμύθι που θα έλεγα στα παιδιά μου κάποτε.

Αυτο το παραμύθι κάηκε,όμως, όπως και η καρδιά μου, από τον πρωταγωνιστή του.