CHAOS

"Tendencja do zastanawiania się nad tym, jak do czegoś doszło po tym, gdy wszystko już zostało zdecydowane, była kolejnym problemem, z którym się borykałem…" – Haruki Murakami "Mężczyźni bez kobiet"

To już nie smutek. To coś głębszego, jakaś pustka, jakbym tracąc wszystko po drodze straciła także kawałek siebie

„Czasem próbujesz wyciągnąć kogoś z pożaru, a potem słyszysz, że to ty go wznieciłeś.”

Nie zawsze ten który przeprasza jest winny. Najczęściej robi to ten, któremu bardziej zależy

Jednego dnia czuję, że zdrowieje, następnego dnia znów się łamie. To jak cykl, który nie ma końca.

Wiem, że inni mają gorzej. Wiem, że są ludzie, którzy pragną żyć, a zabiera ich choroba, wiem, że przez to cierpią najbliżsi. Wiem, że są na świecie ludzie niepełnosprawni, bez kończyć, niewidomi itd. Wiem, że dla nich ich choroba jest najgorszym co mogło ich spotkać, ale spójrzmy prawdzie w oczy, dla każdego człowieka ich problem jest końcem świata. Rozwód, brak samoakceptacji, strata przyjaciela, choroba, problemy w domu itd. Każdy z nas przeżywa swój własny koniec świata bez względu na to, co jest jego powodem. Nie ma skali problemu, nie ma czegoś takiego, że jeden jest ważniejszy i poważniejszy od drugiego. Jedni potrafią sobie z tym radzi, inni udają, że jest dobrze, jeszcze inni nie potrafią ukryć tego co czują, tego co ich zabija.