#zakloop

Adem in, adem uit, adem in… YAK! Ik adem een flinke teug oudbakken zweet naar binnen en moet bijna braken. Volledig uit m'n concentratie door zo'n weeïge putlucht van een concurrent. Die heeft de laatste week geen douche gezien. Bah!

We zijn rond het 3 kilometerpunt van de Zakloopen het ging tot hier eigenlijk best aardig. Ik loop makkelijk, kan m'n tempo goed aan, maar dan moet die beerput wel…

Klaar voor de start? Af!

Het seizoen 2015 loopt. Letterlijk. Begin november ben ik gestart met het opbouwen van m’n conditie. Dat kan inderdaad op de fiets, maar het is me vorig jaar erg goed bevallen om dat een paar keer per week te doen loopschoenen. Lopen is leuk, een heerlijke bezigheid en het heeft als grote voordeel dat je snel bent vertrokken. Broek, shirt, hartslagmeter, schoenen en woesj de polders in.

Er is…

Chaotisch is waarschijnlijk het beste woord om de Zakloop te omschrijven. Het aantal deelnemers is enorm. Het parcours bestaat uit smalle paden, waarover de deelnemers zich een weg van start naar finish drommen. Voor de competitieve loper is de ‘Zakloop’ geen aanrader, tenzij je voorin het veld start en kiest voor een Quick-start.

Zelf had ik geen ambities om een record tijd te lopen. Eentje heb ik er wel gebroken: In het gedrom na bij de start heb ik mijn langzaamste 1e km ooit gelopen. De enorme hoeveelheid aan hardlooprecreanten die je dient te passeren om vervolgens nog met een acceptabele tijd over de finish te komen is enorm. Mijn voornemen was om het tempo langzaam op te bouwen. Telkens nam ik mezelf voor om iets sneller te lopen dan de mensen om mij heen. Op die manier baande ik mezelf een weg naar voren in het deelnemersveld. De mensen om mij heen werden ook steeds sneller, waardoor ik er weer een schepje bovenop moest doen.

Ongeveer 1,5 km voor sloot ik aan bij een wat oudere man. Voor het eerste lukte het me niet om weg te komen bij een persoon die ik had bijgehaald. Ik begon kortademig te worden en kon eigenlijk niet anders doen dan deze steeds maar harder lopende man te volgen. Op 300 meter van de finish vond ik weer een beetje energie en liep ik bij deze man weg. ‘Hé, dat is niet eerlijk hè!’, riep de desbetreffende man mij na. En inderdaad, dat was het ook niet.

Volgend jaar hoop ik in Nisse weer aan de halve marathon mee te doen.  Voor meer informatie over deze activiteit:

http://atletiekzeeland.nl/index.php?pg=records&action=atleetmet&atleetid=10294