#wijkcontract

‘Is Brussel rot?’, vroeg een journalist me, enkele dagen na het schandaal van de Samusocial en de lawine van onthullingen die daarop volgde. 

‘Nee’, antwoordde ik. ‘Brussel is fantastisch’. Daar ben ik na vier jaar schepen te zijn geweest, meer dan ooit van overtuigd. Het potentieel van onze inwoners is eindeloos. Hun creativiteit, hun daadkracht, hun goesting om iets van hun straat, hun wijk, deze stad te maken, is enorm. Sommige politieke structuren zijn rot en moeten afgebroken en heropgebouwd worden, maar vereenzelvig wat misloopt in het beleid alsjeblief niet met de rest van de stad, die – ondanks alles – elke dag opnieuw opveert en lééft. 

Al hebben de Brusselaars er nu wel echt genoeg van. Het wordt tijd dat deze stad een bestuur krijgt haar bewoners waardig, een beleid dat de belangen van haar mensen voorop zet en een einde maakt aan inefficiëntie, versnippering en zelfverrijking. Wie de persconferentie van het nieuwe stadsbestuur heeft gezien, weet dat onze huidige bestuurders het nog steeds niet begrepen hebben: PS – MR – Open VLD staken sans gêne de loftrompet over Mayeur, herverdeelden de postjes, klopten zichzelf op de borst en gingen glunderend over tot de orde van dag. Alsof er niets gebeurd was; alsof we geen revolutie nodig hebben in Brussel. 

Ik heb héél graag voor deze stad gewerkt. Ik was voltijds schepen en cumuleerde niet met een post in een parlement, zoals de meeste van mijn ex-collega’s. Dat heeft me de tijd gegeven om vaak op het terrein te zijn, ontzettend veel mensen en organisaties te ontmoeten en samen met hen prachtige projecten op te zetten. Ik ben trots op de vele dingen die we hebben doen bougeren in Brussel. Denk maar aan de frisse wind in wijkcontracten Bloemenhof, Bockstael en Jonction, aan de leefstraten, het burgerbudget, de vernieuwing van het stripparcours met verfrissende en voor het eerst ook vrouwelijke auteurs (Dominique Goblet, Lucy McKenzie, …). 

Ik ben ook trots op alle projecten die we in gang hebben gezet, maar waar ik er niet meer bij zal zijn om ze af te werken en in te huldigen: de renovatie van de Hageltoren, van het oud station van Laken, de Nederlandstalige school in de Zennestraat, het creëren van vele nieuwe parken (een overzicht vind je hiernaast). Ik keek er enorm naar uit om het nieuwe wijkcontract Marollen aan te vatten. 

Voor mij breken nieuwe tijden aan. Ik verhuis binnenkort naar Laken en krijg een tweede kindje. Even wat rusten en bekomen, want de afgelopen weken zijn  zwaar geweest. Na de zomer sta ik er terug om jullie stem in de gemeenteraad te vertolken. En om erover te waken dat de vele fantastische projecten die we de afgelopen jaren samen hebben opgezet, verder gezet en uitgevoerd worden. 

Uit heel mijn hart: bedankt. Want jullie maken deze stad. 

Tot gauw, Ans 

Jutta Buyse, schepen sp.a: ‘Dat het zo mooi is geworden, is mede te danken aan de buurtbewoners. Zij beslisten mee over de heraanleg, zoals het de gewoonte is bij een Duurzaam Wijkcontract.’ De Wijkcontracten zijn een samenwerking tussen het Brusselse Hoofdstedelijk gewest en Brusselse gemeenten. Ze hebben als doel wijken te renoveren en te doen opleven. Bewoners uit de wijk daarbij betrekken zorgt voor betere beslissingen, omdat bewoners immers vaak heel goed weten wat er in hun buurt leeft. Ze kennen het terrein en ze weten als geen ander waar het beter kan.

Vroeger was het Marconipark een shortcut voor buurtbewoners en geen plek om te blijven ‘plakken’. Dat is nu anders. Het Marconipark kreeg er o.a. picknicktafels bij, een grote muurschildering op een blinde muur en een platform dat kan dienen als podium. Een lichtbron aan de ingang aan de kant van de Marconistraat en nieuwe bankjes nodigen uit om het park binnen te gaan en er even te pauzeren. Kortom, het is een plek geworden om in te spelen, te lezen, te praten en te blijven. Marconi is een park van en voor de Vorstenaren geworden.

Alsembergesesteenweg 298 of Marconistraat 129.

Het café moet dé trekpleister worden, met in de zomer een zonnig terras op het voorplein. Op koudere dagen kunnen bezoekers terecht in de wintertuin, een constructie in staal en glas die boven de sporen zweeft en waar je een prachtig zicht hebt op de wijk. Op het gelijkvloers vind je daarenboven een ruimte voor voorstellingen en lezingen. De verenigingen die er nu al huizen, behouden hun bureaus op de eerste verdieping.

In de toekomst zullen de kelder en zolderruimte ook gebruikt worden. De kelder is de ruimte op het niveau van het spoor. Daar kunnen vuile ateliers georganiseerd worden, geschikt voor lassers, ververs, of iets dergelijks. De tweede verdieping, onder het dak, is eerder geschikt voor propere ateliers, zoals dans en muziek. Welke activiteiten er precies komen, staat nog niet vast. Binnenkort zullen de bewoners uitgenodigd worden voor participatieateliers.

Het pittoreske gebouw heeft veel potentieel. “Het kan dé plek worden waar alle Lakenaars trots op zijn en waar de hele buurt graag passeert of blijft hangen”. Met de kerk, de gerestaureerde grafkelders en de toekomstige pocketparkjes (een ander project van het wijkcontract) in de buurt zou dit wel eens een hele aantrekkelijke wijk kunnen worden. 

Het wordt een gezellig jeugdhuis waar jongeren elkaar kunnen ontmoeten. Een plaats om je te ontspannen met vrienden, een glas te drinken en te kickeren in de lounge. Verder komen er ook lokalen die kunnen dienen als vergaderzaaltje voor verschillende jeugdverenigingen maar ook als een prettige studeerplek als het thuis te druk is. Er komt ook een multifunctionele ruimte waar films of series kunnen afgespeeld worden.

Heb jij ideeën voor activiteiten, wil je een plek om wat rond te hangen of trainen voor het BK kicker? Of misschien ben je net op zoek naar een ruimte om met jouw vriendengroep of jeugdorganisatie iets te organiseren?