#vidtal

Tvær stelpur úr hópi fréttablaða og fjölmiðla fóru í leiðangur til að taka viðtal við nokkra kennara skólans og byrjuðu á því að fara í heimsókn í myndlistarsmiðjuna á Gróskudögum. Þar tóku þær viðtal við Andreu Harðardóttur sagnfræðikennara skólans. Það viðtal var skriflegt.

Erla og Guðmunda: Hvernig þér finnst að kenna hérna í skólanum?“

Andrea: ,,Já, mér finnst skemmtilegt að kenna, en það getur stundum tekið á þolinmæðina.“

E: ,,Já það er svoleiðis sko, en hvar lærðir þú áður en þú komst í skólann, eins og í hvaða háskóla fórstu?“

A: ,,Ég lærði í Háskóla Íslands á sagnfræðideildinni.“

E: ,,Já, en svona aðeins út úr engu, hvaða blóm ert þú í dag?“

A: ,,Hvaða blóm? Hahaha, ég veit það nú ekki.. Æji hvað heitir þetta blóm.. man ekki. Segi bara Hrafnaklukka, það er hvítt.“

E: ,,Já það er náttúrulega svo kalt úti, haha, en hérna, ertu Ísfirðingur að uppruna?“

A: ,,Nei, ég er frá Kópavogi og er ættuð af Hornströndum og Patreksfirði.“

E: ,,Já já, gaman að vita af því, en hérna, tannburstaðir þú þig í morgun?“

A: ,,Já ég gerði það.“

E: ,,Já auðvitað, en hvað borðaðir þú í morgunmat?“

A: ,,Ég fékk mér lýsi, einn banana og eina hrökkbrauðsneið.“

E: ,,Já, en hérna, þegar þú hefur frítíma, hvað finnst þér skemmtilegast að gera?“

A: ,,Æj, það er svo margt, vera úti, lesa...“

E: ,,Já já já, en er það eitthvað að lokum sem þú vilt koma á framfæri?“

Tvær stelpur úr hópi fréttablaða og fjölmiðla fóru í heimsókn í eldhúsið í skólanum og ætluðu að spyrja Lúlú nokkurra spurninga, en helst voru þær að pæla í því hvernig mötuneytið kæmi fram í hennar lífi.

,,Við ætlum að spyrja þig nokkurra spurninga ef það er í lagi þín vegna.″ Lúlú svaraði játandi og við tókum við hana skriflegt viðtal vegna þess að hún var með hálsbólgu og við það að missa röddina.

Erla og Guðmunda: ,,Hvenær byrjaðir þú við störf í mötuneytinu?“

L: ,,1997.“

E: ,,Það hefur verið alveg eitthvað síðan þá, en hvað var það sem vakti áhugann fyrir matreiðslunni?“

L: ,,Ég var nú bara beðin um að koma að vinna á þeim tíma.“

E: ,,Já, og hvaða blóm ert þú í dag?“

L: ,,Hvaða blóm? Það er spurning. Ég ætla að segja Páskalilja.“

E: ,,Já, en hérna, hvernig finnst þér matreiðslan, hefur þú ástríðu fyrir mat?“

L: ,,Já.“

E: ,,Jahá, en hefur þú einhver önnur áhugamál fyrir utan matreiðsluna?“

L: ,,Já já, alveg fullt af þeim, það má t.d. nefna að prjóna og sauma.“

E: ,,Já það er oftast svoleiðis að maður hafi önnur áhugamál. En okkur langar að spyrja þig núna hvað sé nú mottóið þitt í lífinu? Ertu með einhvern málshátt í huga t.d.?“

L: ,,Hmm.. ég er ekki viss. Einhver málsháttur? Kannski að það er bara ánægjan sem er auði betri.“

E: ,,Ert þú Ísfirðingur, og ef ekki hvaðan ertu þá?“

L: ,,Já, heyrðu, ég er nú bara Ísfirðingur.“

E: ,,Já já já, okkur langar nú að vita hvað sé uppáhalds maturinn þinn?“

L: ,,Það er allur matur góður að mínu mati.“

E: ,,Já, auðvitað, en spurning er nú hvort þú málir þig daglega eða hvernig er það?“

L: ,,Já ég mála mig nú, en ekki daglega myndi ég segja.“

E: ,,Já, en svona í endann, hvernig líst þér á skólann okkar? Er ekki bara gaman hérna?“

L: ,,Mér líst bara ljómandi vel á þennan skóla.“

E: ,,Já, þá er þetta bara komið, við viljum þakka þér fyrir viðtalið.“

• Maksymilian Haraldur Frach

Maksymilian: Ég var á gangi um skólann sem var mjög fámennur. Kannski vegna veðurs en þegar ég var að leita að einhverjum til þess að taka viðtal við þá rakst ég á Katrínu Gunnarsdóttur; bókasafnsvörð og dönskukennara við Menntaskólann á Ísafirði. Ég ákvað að leggja fyrir hana nokkrar spurningar og tók hún því með bros á vör.

Maksymilian: Hvenær kom hugmyndin fram um það að hafa Gróskudaga í skólanum?

Katrín: Mér skilst að þetta hafi bara komið í upphafi skólans, þegar skólinn var stofnaður í kringum 1975.

M: Og eru alls staðar á landinu svona dagar eða Sólrisuvika?

K: Nei, kannski ekki Sólrisa eins og við höfum hér en það eru yfirleitt í flestum framhaldsskólum eða öllum framhaldsskólum einhverjir einn til þrír dagar þar sem er óhefðbundin kennsla.

M: Hvað ertu búin að vinna hér lengi?

K: Ég er búin að vinna hérna síðan árið 2005.

M: Og hvað er það besta við það að vera hér á Ísafirði?

K: Besta við að vera á Ísafirði? Það er stutt í vinnuna.

M: Ert þú ekki úr Bolungarvík?

K: Ég bjó í Bolungarvík, en ég kem frá Garðabæ. Ég er uppalin þar og er höfuðborgarbúi. Ég var það í fjörtíu ár áður en ég kom hingað vestur.

M: Í hvaða menntaskóla stundaðir þú nám?

K: Ég var í Menntaskólanum í Reykjavík.

M: Er mikill munur á milli MÍ og MR?

K: Já, Já, það er allt öðruvísi. MR er hefðbundnari. Það er náttúrulega skóli sem byggir ekki aðeins á áratugahefð heldur hundrað ára og hann er formaðri.

M: Hvenær lærðir þú dönsku?

K: Ég byrjaði í tólf ára bekk, síðan var það náttúrulega í gagnfræðiskóla. Það voru þrjú ár og svo lærði ég dönsku tvö ár í menntaskóla. Löngu seinna fór ég að vinna fyrir danskt fyrirtæki á Íslandi. Þar lærði ég að tala hana. Var síðan með dönsku sem val í Kennaraháskólanum.

M: Svona alvöru dönsku?

K: Alvöru, já!

M: Hvert er mottóið þitt?

Spyrlar: Shekinah Morden Rigos og Billy Jo Morden Rigos

Boccia

Ómar Karvel Guðmundsson

Blm: Hvers vegna valdir þú Boccia?

Ómar: Mér finnst þetta skemmtileg íþrótt

Blm: Hvernig er þetta búið að vera í smiðjunni?

Ómar: Mjög gaman og lærdómsríkt

Matreiðslusmiðjan

Guðmunda Líf Gísladóttir

Blm: Hvers vegna valdir þú að fara í matreiðsluna?

Guðmunda: Bara, mér finnst skemmtilegt að búa til mat og borða eins og sést vel á mér.

Blm: Hvernig er vinnan búin að vera?

Guðmunda: Mjög skemmtilegt og ég hlakka til að borða í hádeginu.

Hönnun og Smíði

Freyja Burknadóttir

Blm: Hvers vegna valdir þú að fara í hönnun og smíði?

Freyja: Mér finnst skemmtilegt að búa til hluti og ég er í verknámi.

Blm: Hvernig er vinnan búin að vera?

Lára Margrét Gísladóttir

Líf Indíana Sveinsdóttir

Við fórum í heimsókn í Háskólasetur Vestfjarða og fengum að kynnast aðeins starfseminni þar. Við Háskólasetur Vestfjarða er meðal annars boðið upp á fjarnám frá HÍ og HA í ýmsum greinum t.d. hjúkrunarfræði, kennaranámi og sálfræði. Einnig er stór hluti af starfseminni kennsla í haf- og strandsvæðastjórnun. Núna eru um 45 meistaranemar, t.d. þeir sem eru að læra haf- og strandsvæðastrjórnun og aðrir sem eru að skrifa mastersritgerðir. Það eru líka um 80 nemar í fjarnámi, þannig að samtals eru um það bil 125 nemendur í skólanum. Við tókum viðtal við tvo hressa nemendur skólans, þær Claudiu og Megan.

Hvernig finnst ykkur að vera á Ísafirði?

Claudia: Þetta er góður staður til að vera á og fólkið hér er mjög vingjarnlegt.

Megan: Það er líka margt að gera og nóg um að vera.

Hvað eru þið búnar að vera hérna lengi?

C: Ég er búin að vera hér síðan í ágúst

M: Ég er búin að vera síðan í september, eins og allir hinir krakkarnir sem eru að læra haf- og strandsvæðastjórnun.

Hvað eru þið að læra? C & M: við erum að læra haf- og strandsvæðastjórnun.

Af hverju ákváðuð þið að koma til Ísafjarðar?

M: Við vitum ekki. Þetta er einstakt verkefni og ekki boðið upp á það mörgum stöðum.

C: Staðurinn hefur einnig upp á mikið að bjóða, það er stutt í hafið og svo er hann líka mjög fallegur.

Hafið þið lært einhverja íslensku?

C: Smá. Við getum farið út í búð og keypt okkur í matinn á íslensku

M: Við getum líka spjallað smá við fólk t.d. í sundi. En það er auðveldara að lesa íslensku því þið talið stundum svo hratt.

Haldið þið að reynslan af því að dvelja hér eigi eftir að reynast ykkur vel?

C: Já, pottþétt.

M: Klárlega.

Að lokum, hvað finnst ykkur um veðrið?

M: Claudia er frá Guatemala þannig að henni finnst það mjög áhugavert.

C: já, maður fær allaveganna ekki leið á því. Það er alltaf að breytast.

Erla: Við erum hérna tvær blaðakonur með hana Stellu sem er námsráðgjafi og kennari við Menntaskólann á Ísafirði. Við ætlum að spyrja hana um hvernig það er að vinna við MÍ og hvernig það er að kenna við hann.

Stella: Mér finnst bara já... góð tengsl við nemendurna. Mér finnst svo gaman að kenna. Og það spillir ekki þegar ég er með áhugasama nemendur.

E: Já erfiðara að kenna þeim sem eru svona...“

S: Já, það þarf að beita mismunandi aðferðum. Á misólíka hópa kannski.“

E: Hvar lærðir þú áður en þú komst hingað í skólann?“

S: Ég var í Kennaraháskólanum og svo lærði ég námsráðgjöf í Danmörku, í Odense

E: Hvaða blóm ert þú í dag?

S: Hvaða blóm... Já hvaða blóm er ég... Guð minn almáttugur, ég hef ekki hugsað út í það. Ætli ég segi ekki bara Túlípani.“

E: Ertu Ísfirðingur að uppruna?“

S: Já, ég er Ísfirðingur í húð og hár.“

E: Tannburstaðir þú þig í morgun?“

S: Já, alltaf.

E: Hvað borðaðir þú í morgunmat?“

S: Ég borðaði Special K.

E: Já og hvað finnst þér skemmtilegast þegar þú átt frítíma?

S: Bara útivist almennt. Skíði og skíðaganga... En ég hef nú áhuga á flestum öðrum íþróttum en bara skíðum sko.

E: Eitthvað að lokum sem þér langar að koma á framfæri?“

Dagur Elí Ragnarsson

Kristófer Lúðvík Albert Lárusson býr á vistinni. Við tókum hann tali og litum inn í heim vistarbúa. Kristófer er fæddur og uppalinn á Ísafirði en flutti til Danmerkur ásamt fjölskyldu sinni haustið 2009.

Kristófer ákvað að snúa aftur til Ísafjarðar nú í sumar og hefja nám við Menntaskólann á Ísafirði.

Fullt nafn: Kristófer Lúðvík Albert Lárusson.

Gælunafn: Krissi All, Krissbert Alfer, Krissi, Kriss.

Aldur: fkn 96 model bby.

Uppáhaldshljómsveit: Rage Against The Machine, Lordi og Korn.

Besti sjónvarpsþáttur: Cougar Town og er ekki bara classic að segja Friends.

Hvernig er á vistinni: Það er sultu fínt bara, ró og friður og engir foreldrar

Besta við að búa einn: Má segja þetta hérna eða? En já ætli það sé ekki að geta fengið sér einn alla daga jafnvel þótt það sé þú veist miðvikudagur.

En það versta: Maður náttúrulega er reglulega blankur og getur ekkert bara farið til mömmu og pabba og spurt um pening en reyndar fyllir amma það skarð virkilega vel.

Hver er skemmtilegastur á vistinni: Með fullri virðingu fyrir Agli Bjarna og Ævari þá verð ég að segja Slavyan. Þvílíkur meistari á ferð.

Mest óþolandi: Það er fáránlega pirrandi þegar stelpurnar kvarta undan mér þegar ég er að djamma. Þannig já, það eru stelpurnar hérna.

Hvað drekkurðu á djamminu: Ef ég þarf að kaupa sjálfur er það Slots Classic eða Breezer með mangóbragði en stundum fæ ég gefins hjá Sigurgeiri eitthvað good shit eins og Captain Morgan. Já ég svoddan mella á djamminu.

Hvenær vaknarðu á daginn: Virkum dögum upp úr hádegi svo ég nái fyrsta tíma eftir hádegi en bara þegar ég vil um helgar.

Ertu þá að ná áföngunum?: Jáá maður sýgur sig í gegnum þetta.

Vandræðalegasta augnablik: Það var þegar ég var að tala við eina eldri stelpu og hún bað bróður minn að segja mér að hætta að tala við sig. Það var frekar vandró sko.

Hnakki 2 í myndbandi!