#uwc2020

Termin minął, wszystkie (jak mamy nadzieję) aplikacje zostały wysłane, teraz pozostało już tylko oczekiwanie. Informacja o wynikach rekrutacji zostanie w najbliższym czasie opublikowana na stronie internetowej Towarzystwa Szkół Zjednoczonego Świata, możecie również śledzić naszego Facebooka - tam również dodamy o tym informację. 

Co możecie zrobić w tym czasie?

1. Po pierwsze - nie stresujcie się. Zrobiliście, co mogliście, nie ma sensu sprawdzać kilka razy dziennie, czy nie dostaliście nowego e-maila na ten temat lub czy wyniki nie pojawiły się na stronie. Wywrzecie w ten sposób tylko na siebie bardzo dużą presję, która sprawi, że gdyby jednak Wasze nazwisko nie pojawiło się na liście, poczujecie się dodatkowo zawiedzeni. 

2. Postarajcie się nie myśleć o aplikacji. Znajdźcie inne zajęcie. Skupcie się na swoich pasjach i obowiązkach, wróćcie do życia "sprzed rekrutacji". Spróbowaliście, zrobiliście, co w Waszych siłach! Na ten moment temat jest zamknięty! Skoncentrujcie się na szkole i zaliczeniach, to też będzie miało znaczenie, jeśli uda Wam się przejść kolejny etap. 

3. Rozwijajcie się! Nie ma powodu trwać w zawieszeniu z powodu konkursu. Nie marnujcie czasu, bierzcie udział w projektach, warsztatach, czytajcie, piszcie, twórzcie, ćwiczcie. Nie zaprzestańcie zdobywać nowej wiedzy i nowych umiejętności, może któreś z nich wykorzystacie w nowej szkole! 

4. I przede wszystkim - nie obwiniajcie się. Cokolwiek nie wypaliło lub nie wypali - to się zdarza, stanęliście przed ogromnym wyzwaniem. Konkurencja jest duża! Jeśli Wam się nie uda, to nie dlatego, że jesteście beznadziejni - to wciąż pokazuje, że jesteście wartościowi, bo podjęliście próbę, może tylko komisja szukała czegoś innego w kandydatach.

 Za wszystkich z Was trzymamy kciuki!

Powodzenia!

Tym razem mamy okazję Wam zaprezentować relację Olgi Raczyńskiej (2019-2021), naszej pierwszej (i obecnej!) uczennicy UWC East Africa. Szkoła znajduje się w Tanzanii, w pobliżu Kilimanjaro, i jest najnowszym, ostatnim członkiem ruchu UWC! 

Oddajemy głos Oldze:

Po zakończeniu pierwszego kwartału w szkole, która zmieniła moje życie, chyba oficjalnie mogę powiedzieć, że poznałam ją całkiem dobrze. To już dwa miesiące, odkąd przekroczyłam bramę UWC East Africa i muszę przyznać, że nigdy tego dnia nie zapomnę. 

Pierwsza rzecz, która rzuciła mi się w oczy, to cytat, który powinien przyświecać wszystkim, którzy chcą stać się częścią Towarzystwa Szkół Zjednoczonego Świata - “If your dreams do not scare you, they are not big enough” - słowa pierwszej kobiety w Afryce, która została prezydentem, Ellen Johnson-Sirleaf. Na szczęście strach nie jest częścią mojej tanzańskiej przygody. Jest też szansa, że nie było na niego czasu, bo jak tu się bać, kiedy zaraz po zakończeniu spotkania z przedstawicielami Ivy League trzeba biec do szpitala, by pracować z dziećmi w ramach projektu CAS.

Ale zacznijmy od początku. UWC East Africa dołączyła do grona Szkół Zjednoczonego Świata niewiele ponad pół roku temu, dając nam niepowtarzalną szansę uczestniczenia w kształtowaniu społeczności, której członkowie w przyszłości zmienią świat. Nie można powiedzieć jednak, że jest to proste zadanie. Już od pierwszych dni wszędzie słychać było gwar rozmów, a raczej zaciętych dyskusji, uczących nas jak istotna w życiu jest sztuka negocjacji. 

Patrząc na to z perspektywy czasu, muszę przyznać, że nie wiem jak mogłam żyć bez codziennych debat w porze obiadowej; niezależnie czy dotyczą one konfliktu Izraela z Palestyną czy jakości ryżu w szkolnej stołówce. W tej drugiej kwestii nie możemy narzekać, choć powoli staje się monotonne, jedzenie jest tu naprawdę dobre, zwłaszcza, że od października zaczynamy sezon na mango.

Moshi jako miasto nie zachwyca zaawansowaną infrastrukturą, ale wszystko można wybaczyć, gdy wieczorem oglądasz gwiazdy, wracając z kolacji w jednym z lokalnych bajaji. Nie można też zapomnieć o Kilimanjaro, które mimo że lubi chować się za chmurami, przypomina nam, w jak niezwykłym miejscu się znajdujemy. 

Niezwykłe jest tak w zasadzie wszystko. Wycieczki w środek niczego, zupełnie odmienna kultura, której dopiero się uczę, życie na kampusie, który zaskakująco szybko staje się twoim domem i ciągła interakcja z ludźmi, obywatelami całego świata. Bo UWC to przede wszystkim ludzie. Niezależnie od tego, czy masz problemy z matematyką, czy wrażenie, że nie uda ci się zdobyć szczytu North Pare, zawsze znajdzie się przynajmniej jedna osoba, która wyciągnie do ciebie rękę. 

Tymczasem my przypominamy, że termin wysyłania aplikacji mija 31 października! Pamiętajcie, żeby odpowiednio się do tego przygotować!

Powodzenia!