#ustausta

Ledwo zdążyłam przybiec na 20 przed bramę na ul. Gwarnej 11 w Poznaniu, tak się wszystko kończy gdy jest się przybocznym w drużynie harcerskiej mającej zbiórki w piątki. Ale zdążyłam. I bardzo dobrze.

Republika Sztuki Tłusta Langusta mieści się w kamienicy. I jest otwarta, zarówno w sensie dosłownym jak i mateforycznym. Jeśli ktoś ma jakiś sztuczny pomysł, można napisać. Otwartość.

Wczoraj werbowano do “Batalionu”. Werbowano według umiejętności, rozdawano specjalne opaski, ogółem: wychodzono na przeciw. Co nieśmiali mogą się zarumienić, ale nikt nikomu nie każe się nie rumienić. Jest nienudno. Nie oglądamy kolejnego “Hamleta” z czaszką w łapce. Oglądamy “Batalion” według teatru Usta Usta.

Dym, światło przenika przez drewniane skrzynki, trochę absurdu, za którym kryje się westchnienie powagi. 

Wszystko prawdziwie i angażująco. Czwarta ściana nie istnieje. Wszyscy dostajemy pseudonimy bojowe i swoje racje żywności na tydzień, to jest: suszone jabłko. Jabłka, rośliny, wszystko co jest w sadzie, wokół tego rozgrywa się wojna i “Batalion”. Gry słowne, gry roślinne. Nienahalnie metaforzaście.

Nie jestem aż tak otwartą osobą by krzyczeć wraz z aktorami podczas procesu jednego z bohaterów sztuki, ale krzyczałam metafizycznie. I zgłosiłam się na obsługę radiostacji, ale oczywiście skończyłam na pierwszym froncie. 

I każdego do tego pierwszego frontu zachęcam.

Linki:

http://www.tlustalangusta.pl/tlusta.html