#usengec

Akşam dedim ki kendi kendime yarın spor yapicam diyip saat 7.30 a alarm kurdum. Kalkıp alarmi kapatıp telefona baktım. İşte gerçek bir spor aşkı ! Jdksksosksoskao

+herkes birbirini terk edip gidiyo - ben degil + niye -usengecim ben

Düşününce insan kendinde çok fazla elestirilecek şey bulabiliyor. Uzandim yatağıma, uykuya dalmadan önce bi düşüneyim dedim. ‘Kendime ne katıyorum şu günlerde? Neler yapıyorum?’ Düşündüm de yok bi cevabı yani. Koca bi hiç çarptı resmen yüzüme. Ulan bi insan bu kadar mı sıradan bi hayat sürer. Hadi sıradan olsun aksiyona gerek yok zaten ama bari bugün kendim için ne yaptım sorusuna cevaplarım olsun. O da yok. Şimdi vizeler de bitti ya ooh tamamen boş insan oldum. Güya okuyoruz iste. Devam zorunluluğu olmayan bi okuldaysan sen okumuyosun arkadaş okuyamiyosun zaten. Her sabah uyanip amaan bugun de gitme diyerek yorgani tekrar örtüyorsun. Vize zamaniydi derken 2 hafta her aksam köpekler gibi ders calisip, her sabah şiş gözlerle sınava girdim. Aslinda bakarsan hayatim bi o zaman tempoya kavuşuyor. Şimdi bitti tabi. Gece yarilarina kadar dizi izle, ogleden sonraya kadar uyu, aksam yemegi saati de kahvalti yap sonra hop yine dizi izleme saati. Tabi 1 2 saatlik evden disari cikip görüştüğüm -bi elin parmagi kadar- insanlar var. Her neyse. Bunları bu kadar yazdım ama asıl kafama takılan hani düşündüm dedigim şuydu: Aslinda sorumluluk almayi seven, verilen gorevleri cok ozenle yerine getiren biriyimdir. Liseden biliyorum yani. Ama yahu ben ne zaman kendime, etrafimdakilere faydali bi insan olucam? Bu usengeclik ne zaman bitecek? Sabahları nasil kendiliğimden erken uyanabilicem? Ne zaman bi işten diğerine kosturucam? Ne zaman telefonlarım iş yüzünden susmamaya baslayacak? Ne zaman sabahlara kadar bana verilen gorevlerle ugrasip, gece yarisi onu bitirip huzurla uyuyacagim? Kısacası; Ben ne zaman “bugün kendim için bunu yaptim” diyebilecegim?

Biz nasıl üşenmeyip tumblr açtık lan ????