HayallerinKadarsın

“Çünkü tepemizdeki bulutlar ne kadar kara olursa olsun, onların üstündeki gökyüzü hep masmavidir.”

Hayat,

Hayat,

Mektuplara asılmış semboller:

Cemal Süreya’dan, Eşi Zühal’e: “Hayatım”

Beethoven’dan yasak aşkına: “Ölümsüz Sevgilim”

Mozart’dan eşi Constanze’ye: “Sevgililerin sevgilisi minik karım”

Victor Hugo’dan Juliette Drouet’ye: “Sevgilim”

Nazım Hikmet’ten Piraye’ye: “Karıcığım”

Stendhal’den Mathilde’ye: “Tatlı hayalim”

Ahmed Arif‘ten Leyla Erbil'e: “Yarı parçam, Leyla”

Cemil Meriç'ten Lamia'ya: “Küçüğüm, korkunç dahim”

Orhan Veli'den Nahit Hanıma: “Canım Nahit'im”

Özdemir Asaf'tan Mevhibe Beyat'a: “Lavinia” (?)

Sabahattin Ali'den Ayşe İlhan'a: “İki gözüm Ayşe”

Abidin Dino'dan Güzin hanıma: “İlaçların ilacı”

Behçet Necatigil'den Huriye hanıma: “Canım efendim”

Ümit Yaşar Oğuzcan'dan Mihriban'a: “Mihriban”

Oscar Wilde'dan Lord Alfred'e: “Oğlum”

Honore de Balzac'tan Eveline Hanska'ya: “Benim biricik meleğim”

Bernard Shaw'dan S. Campell'a: “Sevdiğim zavallı”

Tecrübesizliğime ver sevgilim. Kahverengi gözlerinde denizi, sarı saçlarında geceyi aradım.

Bir seni olduğun gibi, Bir seni her şeye rağmen. Bir seni, hâlâ.