kendime verdiğim sözleri hatırladığım, bazı işaretleri anlamaya çalıştığım ve en önemlisi yeniden heyecanlandığımı hissettiğim bir gündü. öyle, söylemek istedim. insan bazen istiyor hem de sebebe ihtiyaç duymadan, öylesine.
bir de istanbul,
inadına,savuruşuna,vazgeçişine... ne bileyim, her noktada haklı çıkışına hayranım. dik yokuşlarında dizimi kanatışlarına, sabahın beşine ve gecenin üçüne kırgınım. sardığım tüm yaralarımsın, şehre yaydığım tüm anılarım...














