#trioloog

Richard en Dennis zijn samen de stad in geweest om wat spullen te kopen. En ook langs de apotheek voor Dennis, om daar zijn medicijnen te halen. Daarna zijn ze wat gaan eten en hebben zich vermaakt ik een poolcentrum. En nu wachten ze bij het busstation op de bus naar huis. Daar staat nog iemand te wachten op dezelfde bus als zij, namelijk Kyra.

--

Richard: Of je ook een sigaret wil Den. Nee hè?

Richard steekt een sigaret op en rookt ruig

Dennis: Kijk. Kijk!

Dennis wijst naar de cavia in de kooi die hij bij zich draagt en tikt er dan tegen. Tussen duim en wijsvinger van dezelfde hand waarmee hij de kooi draagt, heeft hij een flinke papieren zak met medicijnen

Richard: Kijk jij maar eens dáár naar.

Richard gebaart met zijn hoofd

Kyra: Moet hij naar mij kijken? Viespeuk. Jullie zijn alletwee viespeuken.

Richard: Hoi, ik ben Richard. En dit is Dennis. Wil jíj soms een sigaret?

Kyra zwijgt en draait haar rug naar Richard en Dennis

Richard: Dennis, je moet wel kijken. Anders kom je nooit aan de vrouw. Ze heeft echt de mooiste haren ooit. Kijk dan. Het straalt gewoon. Ga met haar praten dan.

Dennis is verzonken in zijn Blackberry, die hij met zijn neus tegen het scherm afleest en als een razende bedient. Daarna checkt hij de bustijden op het bord. Kyra draait zich terug naar Richard en Dennis

Kyra: (tegen Richard) Alsof jij mans genoeg bent voor mij. En hij dan, pff, hij al helemaal niet. Simpele ziel.

Dennis: Te laat. De bus is te laat. Al anderhalve minuut. Rich. Hij is te laat. (tegen Kyra) Moet jij de 131?

Kyra: Ehh, ja, hoezo?

Richard: Goed zo Den. Vergeet niet haar nummer te vragen!

Kyra: Denk maar niet dat je die krijgt hoor.

Richard: Hij kan er toch ook niks aan doen dat hij gehandicapt is. Jij rekent mensen altijd af op dat soort dingen? Of vind je hem gewoon lelijk?

Kyra: Ja, nou, nee. Tuurlijk niet. Of nouja, nog nooit meegemaakt eigenlijk.

Richard: Maar je geeft hem niet eens een kans. Hij is hartstikke lief hoor, en slim. Erg slim.

Kyra: Wat zou jij doen dan? Mag ik die sigaret nog van je trouwens?

Ze neemt de sigaret aan en laat Richard haar bedienen met zijn aansteker

Kyra: Is het niet hartstikke zwaar om met zo iemand om te gaan?

Richard: Ik weet niet anders. Ben ermee opgegroeid.

Kyra: Toch wel, toch wel knap eigenlijk. Hoe je met hem omgaat. Je hebt veel geduld. Je lijkt er ook plezier in te hebben, om met hem bezig te zijn.

Richard: Dat leer je vanzelf. Hij is ook mijn beste vriend. Dus ik heb veel voor hem over. Je hebt echt hele mooie haren trouwens. Echt heel mooi.

Kyra: Dankje. (Kyra glimlacht)

Richard: Denn, stel jezelf eens even netjes voor.

Dennis blijft op een klein afstandje staan en kijkt naar de richting waarvanuit de bus moet komen

Kyra: Mag ie mij niet? Ik heb het idee dat hij mij niet mag. Heb ik iets fout gedaan? Nee toch?

Richard: Nee, ik denk het niet hoor. Nee, ik geloof het niet. Wil je er nog een? (hij houdt het pakje voor haar neus)

Kyra hoort hem niet omdat ze in haar tas aan het rommelen is. Ze haalt er een stukje kartonnen kauwgum verpakking uit en een pen

Kyra: Hier. Dit is mijn nummer. Bel me maar eens voor een koffie, ofzo.

Richard: Dat ga ik zeker doen! Moest jij de 131?

Dennis is dichtbij komen staan

Dennis: De 131 komt vandaag niet meer. En wij moeten de 134. Da’s de laatste bus. Daar komt ie aan. Kom. Kom Rich. Die mogen we niet missen.

Richard: Ohh. Hè wat rot. Kom je nog wel thuis Kyra?

Kyra: Ik ehh, ehm. Ik weet het niet.

Dennis kijkt nu gemeen uit zijn ogen

Dennis: HAHA. Kom Rich. Richard Cornelis de Jong. RI-CHARD.

Richard: Ja Den, ik kom er al aan. (tegen Kyra) Nou, daag.

Nog voor Richard naast Dennis kan gaan zitten, rijdt de bus al. Half vallend krijgt Richard niet meer de kans om om te kijken naar Kyra