Je mist meer dan je ziet
Afgelopen weekend las ik het boek Je mist meer dan je ziet van Dieuwke Wynia, voormalig hoofdredacteur bij DWDD. Ik noem Wynia als voorbeeld van een meeloper in mijn boek Bang voor de baas omdat sommige ex-medewerkers van DWDD aangeven meer beschadigd te zijn door haar gedrag dan door het gedrag van Van Nieuwkerk. En dus was ik uitermate geïnteresseerd in haar kant van het verhaal. Na het lezen bleef ik echter teleurgesteld, maar niet verbaasd achter. En dat heeft twee redenen: 1. In het boek zit geen enkele vorm van zelf-reflectie. Of zoals Joost de Vries in zijn recensie voor de Volkskrant zo pakkend schreef, waren de verhalen over haar één groot “huh?” moment. Ze betuigt haar spijt, maar hoeveel is dat waard als de sorry voortkomt uit ‘als jij dat zo hebt ervaren’. 2.Elke keer als ik het boek zie liggen in de boekhandels denk ik aan die ex-medewerkers van DWDD. Wat doet het met hen als ze langs dit boek lopen? Als hun ervaringen weer niet worden (h)erkend? Nota bene door iemand die zelf te maken heeft gehad met grensoverschrijdend gedrag? Dit soort overdenkingen zijn dé reden dat ik Bang voor de baas heb geschreven. Gelukkig zijn er steeds vaker ook verhalen van leidinggevenden die wél aan zelf-reflectie doen, zoals de regisseur Joachim Lafosse. Lees hier hoe hij omging met beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag en recht probeert te doen aan de schade die zijn gedrag bij anderen heeft aangericht: https://lnkd.in/ezniRDba


















