#todaywas

ไม่ได้เจอก้อนเมฆมาหลายวัน

แต่ก็แปลกดีที่ไม่ได้คิดถึงขนาดนั้น

ไม่ได้คิดถึงปุยสีทอง ๆ เวลาขอบเมฆต้องแดด

ไม่ได้คิดถึงแต้มสีเทา ๆ เวลาเมฆอมน้ำไว้เต็มก้อน

ไม่ได้คิดถึงเมฆก้อนเล็กที่แล่นข้ามฟ้าเวลาลมพัดแรง

ไม่ได้คิดถึง ไม่ได้ไม่คิดถึง

แต่วันนี้พอแหงนมองฟ้าก็ไปเจอะเข้ากับเมฆกลุ่มใหญ่

ลอยอยู่อย่างนั้น ขอบทอง เงาเทาทะมึนอย่างนั้น

ลอยเอื่อย ๆ ตัดกับฟ้าอย่างนั้น

ไม่มีอะไรพิเศษ

ไม่มีสิ่งผิดปกติให้ขมวดคิ้วใส่

แต่ก็แปลกดี

ที่ไม่ได้คิดถึงขนาดนั้น

13/11/2015

ว่ากันว่าวันนี้ฝนจะตก

ว่ากันว่า ละอองน้ำจะฉาบหลังคาให้เป็นเงาสะท้อนฟ้าจืด ๆ ข้างบน

ว่ากันว่าจะเสกพื้นถนนให้เป็นทะเลขนาดพกพา

ไม่รู้ว่าเพราะได้ยินมาอย่างนั้นหรืออย่างไร

แต่เมฆบนฟ้าก็เริ่มทำตัวเทา ๆ ราวเตรียมตัว

ลมที่ไม่รู้ว่าจะร้อนดีหรือจะหนาวดีก็พัดบ้างหยุดบ้าง

พาอากาศให้อบอ้าวตามกันไป

มองเผิน ๆ เหมือนวันนี้ฝนจะตก

แต่หากมองใกล้พอก็จะเห็นว่า ถึงเมฆจะเทา

แต่ก็ไม่ใช่เมฆฝน

ว่ากันว่าวันนี้ฝนจะตก แต่จะตกจริงก็ไม่รู้ว่าวันไหน

แต่เดี๋ยวตกเมื่อไหร่

ก็รู้เองแหละนะ

19/10/2015

สมาชิกเดียวของท้องฟ้าเช้านี้คือลูกไฟกลม ๆ ร้อน ๆ 

นอกจากนััน

นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไร

ไม่มีเมฆดาดาษฟ้าพาให้จินตนาการเปิดเปิง

ไม่มีเมฆมาทอดเงาเป็นระยะ

เดี๋ยวสว่างมาก เดี๋ยวสว่างน้อย

ฟ้าโล่งก็ดูยาก

ว่ากำลังรู้สึกออะไร

เหงา หรือสงบ

หรืออาจจะไม่รู้สึกอะไรเลย

แล้วตอนบ่ายฝนก็ตก

02/10/2015

ตื่นใต้หลังคานี้มาก็หลายเช้า

ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าชินแล้ว

หรือยังตกใจที่เส้นศูนย์สูตรอยู่แนบชิดขนาดนีั

นั่งฟังเสียงฝนเปาะแปะโครมครามมาก็หลายบ่าย

ก็ยังรู้สึกว่าต้องแนะนำตัวกับฝนฟ้าคะนองอยู่ทุกครั้งไป

"ชื่อพายุสินะ ยินดีที่ได้รู้จัก" ว่าไปอย่างงั้น

ทั้งที่จริง ๆ แล้วก็ไม่แน่ใจว่ายินดี

หรือรู้จักหรือเปล่า

ที่แน่ใจคือ คงได้เจอกันอีกบ่อย ๆ

คงจะคุ้นชินไปเองเนอะ

14/09/2015