#tatilya

İNSANLARA OLAN GÜVENİMİ TATİLYA’DA KAYBETTİM

Yıl 2003 - 2004. İlkokula gidiyorum o zamanlar. Okul tatilya'ya bir gezi düzenleyecekmiş. Bizi heyecan bastı tabi tatilya ulan boru mu? Fiyatıda 5 tl giriş + 5 tl yol olarak toplam 10 tl. Buldum buluştuşturdum babana ağlandım neyse topladım parayı teslim ettim sınıf hocama. Artık her şey tamamdı gezinin yapılacağı günü iple çekiyordum.

Gezi günü geldi çattı doluştuk servise. Yolda herkes bineceği oyuncakları düşlüyordu. Tatilya'ya varmıştık sonunda. Girişte herkese kart dağıttılar, içerideki oyuncaklara sınırsız binebilirdik o kartla. Sonra hoca tüm sınıfı bir araya topladı bir konuşma yaptı "Bakın çocuklar içeride her şeye binebilirsiniz ama alaboraya binmeyeceksiniz! Görürsem veya duyarsam döverim!" dedi. Bizim sınıf hocamız sertti, döverdi hakkaten bakmaz gözünün yaşına. Napalım dediklerini çaresiz kabullendik alaboraya binmek yok...

Girdik içeri sonunda. Herkes ayrıştı zaten içerde ben de doğru su kayağına koştum. Korku treninde çok sıra vardı alaboraya binmemiz zaten yasaktı. Su kayağına belki 4-5 kez bindim. Korku trenine binmek zaten mucize, önümde bitmek bilmeyen bi kuyruk. Bi ara dolanırken kendimi alaboranın önünde buldum. Nolur lan binsem? Yok olmaz dedim sonra. Aşağıda konuşan ağacın önünde bekledim yarım saat o gün konuşmadı ibne ağaç. Sanki bana garezi vardı herkesin. Bıktım su kayağına binmekten. Bir ara hadi toplanın dönüyoruz dendi. Çaresiz gittim servise.

Alabora, korku treni ve konuşan ağaca bakmakla yetindim. Atladık servislere koyulduk dönüş yoluna. Ertesi gün okul vardı. Sınıf hocamız derste "delikanlı gibi söyleyin alaboraya binen oldu mu?" dedi. Bizim sınıf çok korkardı yalan söyleyemezdi hocaya. Bir el kalktı korkarak bizim semih... Eyvah dedim semih yedi tokadı şimdi. Hoca "bindin mi alaboraya?" dedi. Semih cılız bir "evet" demekle yetindi.

Hocanın eli havaya kalktı, tokat geliyordu pozisyon açık... Derken hocanın eli havada süzülerek semih'in omzuna iniş yaptı. Nasıl ya hocam omuzuna değil yanağına gelmesi gerekmiyor muydu o elin? Hoca semih'in omuzunu sıvazladı "aferin" dedi. Resmen tokat atmadı bir de üstüne aferin dedi ibneye. Ulan benim kafamdan aşağı kaynar sular döküldü. Nasıl ya? Biz niye binmedik o zaman lan hocam? Bu yaptığın insanlığa sığar mı hocam? Piç gibi koca gün alaborayı izleyerek yetindik sayın hocam. İşte o gün bu gündür insanlara güvenemiyorum...

Bu da böyle bir anımdır.