#tasaczek

Liczba odcinków: 10;

Data emisji: od 5. października do 7. grudnia 2016 roku;

Stacja telewizyjna: Nippon TV;

Gatunek: biznesowe, komedia, romans, okruchy życia.

  Fabuła dramy Jimi ni Sugoi! opiera się na powieści autorstwa Ayako Miyagi pod tytułem Koetsu Garu z 2014 roku. Dzieło japońskiej pisarki po publikacji zyskało ogromną popularność w jej rodzimym kraju i doczekało się dwóch sequeli: Koetsu Garu: Aramodo oraz Koetsu Garu: Torunedo. Zdarzenia zawarte we wspomnianej powieści skłoniły Reinę Odę - producentkę programu - do zrealizowania jej ekranizacji. Uważała, że drama może przekonać młode osoby do stwierdzenia, że posiadanie pracy, która nie wpisuje się w nasze wymarzone założenia także jest w porządku. Stwierdziła również, że jej sytuacja związana z pracą w stacji telewizyjnej Nippon TV w wielu aspektach przypominała okoliczności, które dotyczą głównej bohaterki powieści Miyagi. Co możemy potraktować, jako małą ciekawostkę.

  Etsuko Kono (Satomi Ishihara) jest dwudziestoośmiolatką, która marzy o pracy na stanowisku edytora mody w znanym czasopiśmie. Jest oddaną fanką magazynu modowego Lassy; od lat kupuje jego każde wydanie i dokładnie je studiuje, czerpiąc przy tym inspiracje na swoje stylizacje, które zachwycają swoją estetyką. Etsuko jest zdeterminowaną kobietą, która od siedmiu lat przychodzi na rozmowy o pracę organizowane w tym konkretnym wydawnictwie. Zjawia się nawet wtedy, kiedy nabór do magazynu Lassy jest zamknięty; kobieta ma nadzieję, że swoją prezencją zachwyci potencjalnych pracodawców i otrzyma posadę edytora modowego. Tym razem los uśmiecha się do Etsuko, ponieważ dostaje od wydawnictwa Keibonsha telefon z pozytywną wieścią o przyjęciu do pracy, co niezmiernie ją cieszy. Jednakże w korporacji okazuje się, że stanowisko kobiety nie znajduje się w siedzibie Lassy, jako edytor modowy, a w piwnicy, jako korektor. Do zadań Etsuko należą między innymi: znajdowanie błędów oraz potwierdzanie faktów zawartych w tekstach oraz książkach, które niebawem mają zostać wydane. Pewnego dnia, wracając z pracy do domu, spotyka przystojnego nieznajomego. Po kolejnym „przypadkowym” spotkaniu z Yukito Oriharą (Masaki Suda), podczas którego Etsuko narzeka na tytuł, nad którym obecnie pracuje, zostaje zaproszona przez bruneta na pokaz mody. Z czasem okazuje się, że dorabiający pod czujnym okiem Toyoko Morio (Tsubasa Honda) - przyjaciółki Kono, jako model w magazynie Lassy Yukito, to pisarz działający pod pseudonimem Korenaga Koreyuki, nad którego dziełem pracuje Etsuko. I tak właśnie „zmotoryzowana krowa” staje się początkiem relacji pomiędzy Kono a Oriharą.

  Pierwsze odcinki dramy skupiają się na komicznym przedstawieniu trudności Etsuko w zrozumieniu swojej pracy. Szatynka nie potrafi odnaleźć się wśród wydrukowanych na arkuszach A3 tekstach, które ma za zadanie przejrzeć i zaznaczyć czerwonym kolorem znalezione tam błędy. Problem tkwi również w fakcie, że kobieta ma problem z poprawnym przeczytaniem niektórych znaków kanji, gdyż większość publikacji, które przeczytała w swoim życiu, dotyczyło głównie świata mody. Etsuko jest jednak silną oraz sumienną osobą, która mimo swoich marzeń o przeniesieniu do magazynu Lassy, postanawia zająć się swoją pracą korektora, przekraczając czasem swoje wyznaczone obowiązki, aby przyswoić od współpracowników nowe wiadomości i móc udoskonalić swoją pracę wśród linijek tekstu. Kobieta posiada bogate pokłady pozytywnej energii, którymi bardzo łatwo zaraża innych. Dzięki jej obecności w piwniczym wydziale wydawnictwa Keibonsha, atmosfera panująca między innymi korektorami ulega zmianie; staje się swobodniejsza, bardziej przyjacielska. Nawet podstawowy wystrój pomieszczenia nabiera przyjemnych kolorów.

  Moim zdaniem warto zauważyć, że postacie stworzone na potrzeby dramy (wcześniej powieści) zostały wykreowane w sposób przemyślany. Każda osoba posiada cechy charakteru, które wyróżniają się na tle innych. Bardzo łatwo znaleźć potwierdzenie moich słów. Naoto Takehara (Goro Kishitan), to wyrozumiały manager sekcji korektorów, który wspiera swoich podwładnych (to on przyjął do pracy Kono i wytłumaczył jej, że w przyszłości, jeśli będzie rzetelnie wykonywała swoją pracę, to zostanie przeniesiona do wymarzonego działu magazynu Lassy). Charakterystyczną cechą dla redaktora działu literackiego Hachiro Kaizuki (Munetaka Aoki) o pseudonimie Tako (Ośmiornica) nadanym mu przez Etsuko są złośliwe oraz ironiczne uwagi kierowane zwłaszcza w stronę kobiety. Jednak warto zwrócić uwagę na jego sumienność oraz podkreślić, że dba o twórców, którzy postanowili wydać swoje dzieła w wydawnictwie Keibonsha oraz uczy się na swoich błędach, do których potrafi się przyznać. Natomiast Taisho Oda (Hiromasa Taguchi) jest właścicielem małej restauracji specjalizującej się w odenie, nad którą Kono wynajmuje pokój. Mężczyzna oprócz talentu kulinarnego, charakteryzuje się dobrym sercem oraz opiekuńczością w stosunku do Etsuko, którą traktuje, jak swoją młodszą siostrę. Jest dumny, że w końcu udało jej się zdobyć pracę w wydawnictwie oraz chciałby chronić ją przed wszelkimi przykrościami, jak w przypadku, kiedy dowiedział się, że Yukito utrzymuje w tajemnicy mieszkanie z inną kobietą. Przykuwającą uwagę widza postaciami są współpracownicy brunetki; Rion Fujiwa (Noriko Eguchi) - kobieta, która bardzo ceni swoją pracę i, w zależności od sytuacji, jest w stanie przełożyć ją nad swoją rodzinę oraz Mitsuo Yoneoka (Masato Wada) - optymistyczny korektor, który uwielbia tworzyć makiety budynków zawartych w powieściach, aby sprawdzić czy opisany przez autora zarys jest realistyczny. Jak widzimy, każda z postaci posiada wyróżniające je cechy charakteru, co jest plusem produkcji, a Etsuko posiada niezwykłą umiejętność, która polega na urozmaicaniu relacji między bohaterami.

  Patrząc na ten tytuł jedynie przez pryzmat komedii romantycznej, możemy się rozczarować, zwłaszcza jego końcówką. Wydaje mi się, że romantyczne relacje między bohaterami nawet, jeśli były drugoplanowym wątkiem, zostały pominięte przez producentów. Skupiając się wyłącznie na zakończeniu dramy możemy odczuć zawód, ale z drugiej strony wyda nam się ono zrozumiane oraz bardziej realne. Myślę, że uczucie niedopowiedzianych relacji może zostać wyjaśnione w specjalnym prawie półtoragodzinnym odcinku pod tytułem Jimi ni Sugoi! DX Koetsu Garu: Kono Etsuko z 2017 roku. Na ten moment jest mi trudno ocenić samą końcówkę produkcji, gdyż nie znam dalszego ciągu historii zawartej we wspomnianym dodatku, ponieważ w Internecie nie trafiłam jeszcze na jego tłumaczenie.

  Podsumowując moją nieprofesjonalną recenzję, to całym sercem polecam tę dramę osobom, które zostały zainteresowane jej fabułą tak, jak ja. Mogę Wam zagwarantować, że środowisko osób pracujących w wydawnictwie zostało w niej przedstawione w bardzo ciekawy sposób. Nawet ja, podczas jej oglądania, nabrałam ochoty na wydanie własnej książki i zagłębienie się w literackim świecie. Jednakże, jeśli ktoś chciałby obejrzeć Jimi ni Sugoi! tylko ze względu na gatunek romans, to polecam Wam wybrać inny tytuł, gdyż zawarte tam wątki nie usatysfakcjonują Was.

  Podsumowanie w skrócie

  Plusy:

oryginalny pomysł na fabułę;

genialne elementy komedii;

żaden z głównych bohaterów nie był irytujący; twórcy wykreowali ich w przemyślany sposób, ponieważ każdy z nich wywołuje odpowiednie emocje, a widz się z nimi zżywa;

oglądanie tej dramy było bardzo przyjemne, a odcinki nie dłużyły się.

  Minusy:

mało rozwinięty wątek romantyczny;

uczucie niedosytu po zakończeniu dramy.