#stepanscminda

Na pierwszy dzień w górach Kaukazu, mieliśmy tylko jeden plan - klasztor Cminda Sameba położony na ponad 2170m n.p.m, szlakiem pieszym z naszego hotelu. Trasa najpierw wiodła przez wioskę, łagodnie pnąc się do góry, by za wioską zmienić się w ubitą ścieżkę pieszą, która stała się dużo bardziej stroma. Widoki wynagradzały trudy wspinaczki, wzdłuż trasy w dole widać było strumień, a w górze ruiny wieży obronnej. Drobne skałki sprawiały że nawet dzieci nie marudziły szczególnie. Po pokonaniu 400m w górę, mogliśmy stanąć przed górującym nad okolicą klasztorem. Z jego tarasów, rozpościerał się cudowny widok na Kazbek. Aż żal wracać na dół, gdy taka góra wydaje się już na wyciągnięcie ręki.

Puste półki, koparki, krowy i chaos na ulicach. Dotarliśmy w wysoki Kaukaz! Ale co to była za podróż. Sam wyjazd z Tbilisi był nie lada przeżyciem, i to dosłownie bo jak to określiła Beatka, Gruzińscy kierowcy prawo jazdy wylosowali w chipsach. Ale po drodze twierdza Anauri i przełęcz Krzyżowa, wznosząca się na ponad 2300m wynagradzają obcowanie z tym szaleństwem na Gruzińskiej Drodze Wojennej, prowadzącej do Stepan Cmindy (kiedyś Kazbegi). Samo miasteczko jest cudowną podróżą gdzieś pomiędzy azjatyckie wioski i polskie lata 70. Puste półki w piekarni (na szczęście tylko tam), krowy biegające po ulicach i wszechobecne ciężkie maszyny. Jednak widać tu postęp i przodowników pracy, nawet w niedzielę dzieje się tu dużo i wszystko zmienia się na plus z dnia na dzień. I tylko te widoki na Kazbek i góry Kaukazu. Niby człowiek wiedział, ale nadal jest w szoku jak piękna może być przyroda.