Mar 10
Şimdi kalemi bırakıyorum. Kağıdın üzerindeki son nokta, aslında cümlenin değil, bu yolculuğun sonu. Odada sadece kağıdın hışırtısı ve kendi nefesimin sesi kaldı. Baştan beri kovduğum sessizlik, şimdi en sadık dostum gibi karşımda duruyor.
Bu mektuplar, içimdeki yangını söndürmek için değil, o yangının külünü temizlemek için yazıldı. Her kelime bir tuğlaydı, ben ise kendi hapishanemden çıkarken duvarları ördüm. Şimdi duvar bitti. Kapı aralık.
Artık söze gerek yok. Anlaşılan her şey, satır aralarında kaldı. Anlaşılmayan ise zaten kelimelere sığmazdı. Seni, kendimi ve aramızdaki o görünmez çizgiyi burada, bu sessizlikte bırakıyorum.
Buraya kadar. Gerisi, nefes almak çabası."
