#son umut

Children of Men

Yapımı: 2016 ABD - İngiltere Tür: Dram ,Macera Süre: 109 Dak. İmdb: 7.9

‘’En iyi distopik filmlerden biri’’ yorumlarını abartılı bulduğum, izlerken sıkılmadığım ama en iyilerimden olmayan ,konusunu beğendiğim, giriş ve sonucu olmadığını düşündüğüm gelişmeden ibaret olan ve bu yönüyle de az biraz eksik bulmama rağmen etkileyici bir film.

Ben duyduklarıma değil, gördüklerime ve hissettiklerime inanırım. Ve içim bana hep aynı şeyi söylüyor: gelecek, seni bırakmayacak vazgeçme...

Yanılıyor olamam… Sen benim eksik parçam gibiydin. Birbirimizi tamamlıyorduk. Yıllarca Rabbime dua ettim nasibim olmayanı karşıma çıkarma diye. Ve sonra sen çıktın karşıma. Eğer nasibim sen değilsen, neden yollarımız kesişti ki, neden sana bu kadar derin bağlandım ki?

Bu hissi daha önce hiç yaşamadım. Derler ya, doğru insanın yanında kendin olursun, huzur bulursun diye. Ben o huzuru senin yanında buldum güzelim. Hatta belki de hayatımda ilk kez, kendimi bir yerde gerçekten evde hissettim...

Şimdi kendime şunu soruyorum: Eğer biz doğru değilsek, neden bu kadar gerçek hissettik ki? Belki zaman yanlıştı ama hisler değildi. Bu yüzden içimdeki o sesi susturamıyorum ben. Ne kadar uzak olsan da, ne kadar olmaz desen de içimde bir yer hâlâ sana inanıyor. O yüzden ben senden vazgeçemem ki güzelim. Zaman geçer, yollarımız değişir belki ama içimdeki o his sana karşı değişmez ki...