#teslimiyet

Tevekkül edip,

"Rabbim benimledir, O muhakkak bir çare gönderecektir."dersen işte o zaman denizler önünde yol olur._

Zehir, şifa;diken, gül olur.

Yokuşlar, düzlük; aşılmaz dağlar ayağının altına yol olur.

Rabbimiz âyet-i kerîmelerde şöyle buyuruyor:

وَهُوَ مَعَكُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ

*🌿 “Nerede olsanız, O (Allah) sizinle beraberdir...”*

(el-Hadîd, 4)

وَنَحْنُ اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَر۪يدِ

*🌿 “...Biz ona şah damarından daha yakınız.”* (Kāf, 16)

Bir mü’min; nefsin ve şeytanın aldatmalarına kapılıp kendini *yalnız veya değersiz* hissettiğinde, Kur’ân’a daha sıkı sarılmalı ve namazla Rabbine yönelmelidir. Allah’ın, kendisini razı olacağı salih amellere muvaffak kılması için samimiyetle dua etmelidir. Çünkü Rabbimiz, içtenlikle kendisine yönelen kulunu mahrum bırakmaz.

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ

“Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı.”

🖇️ — 93/Duhâ, 3

Ne kadar ince, ne kadar teselli dolu bir hitap… 🌙Bu ayet, kalbin daraldığı anlarda göğe açılan bir pencere gibidir.

“Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı…”

Yani gecenin koyuluğu ne kadar artsa da, sabah mutlaka doğar.

Sessizlik, terk ediliş değildir… Bekleyiştir.

Gecikme, reddedilmek değildir… Terbiyedir, hazırlıktır.

Tasavvuf diliyle bakınca:

Kul bazen uzaklaştığını zanneder, hâlbuki Hak ona daha yakından nazar etmektedir.

Bir perde iner ki göz görmez olur, ama gönül o perdede pişer, olgunlaşır.🌹

Gönlüne şöyle fısılda:

Köy evinin duvarında "kûn fe yekûn" emrinin tecellisini görüyoruz.

sophia'ya...

mayıs 2026

fotoğraf: ankebût, 2023.

fotoğraftaki binlerce yıl önce kutsanmış bir su pınarı. buradan getirdiğim su hala masamda bir kavanozda çürümekte. arınmadan olduğu yerde dünyadan yalıtılmış, seneler süren bekleyişler boyunca kendinden gelen ufunetlerle kirlendikçe kirlenmiş bu su; içildiğinde kim bilir baş edemeyeceğimiz ne berrak bir hafızayla karşı karşıya bırakacaktır bizi. bazen korkarız bizler, belki berraklığımızla karşılaşmaktan, içinde yalıtıldığımız bu dünyada yaşamıyormuşçasına; belki içimize kattığımız şeylerin büyümeler değil, keşifler olduğunu bilmediğimizden ve büyüyecek şeyler olmadığımızı bilmeye de dayanamayacağımızdan korkarız... birçok yerde dokunmaya cesaret edemediğimiz hakikatler var. biz bir mesafeden izleriz onları, onlar da bizi... bir yudumunu ancak uzaklardan düşleyebildiğim o su gibi... düşlerken beni çağırdığını onu içmeye, hazmetmeye ve kendimi onda keşfetmeye... suyla böyle bir bağ kurmak ne güzel şey, değil mi..? 🖤

şimdi o kavanozda oluşan ekosisteme kitabımdan yola çıkarak agape ismini vermeye karar verdim, çünkü isimler veren ağzın kinidir.

يا ربّ، لك الملك، فلا تُثقل قلوبنا بما ليس لنا فيه نصيب. 🌸