herkese günaydın sana ayan günün anasını sikiyim sen uyanma

Sen bana kocaman bir tabak makarna pişir.. Ya da kendi ellerinle bir kahve yap. Yorgun olduğumda beni şımart. Dünyada bir ben, bir sen kalmışız gibi. Seviyorum derken yüreğin titresin, gözlerinde görürüm ben. Uzun sessizlikleri paylaşalım. Onlardır bizi huzura erdiren. Kendi dünyalarımızda hüküm sürelim. Yeter ki vizesiz, zamansız girebilelim birbirimizin dünyalarına. Hep aynı fikirde olmayalım. Sıkılırım.. Okuyalım, kalkıp bir filme gidelim. Ya da gecenin bir yarısı deniz kenarında yürüyelim. Bazen sabahlara kadar çene çalalım. Gece yarısı tıka basa yemek yiyip, ardından hayıflanalım. Bir tüy gibi kon yüreğime, bahar dalları açsın derinliklerimde. Biz hep baharı yaşayalım, son baharları hep yok sayalım.

Her sevginin merkezinde özlemek vardır. Özlemediğini sevmez insan. Biraz özleşiriz, özleşiriz ki sıra kavuşmaya gelsin..

Bir günün yirmi dört saatinde seni özlemek, seni beklemek böylesine yanmaktan başka neye benzeyebilirdi? Bütün düşüncelerim senden geliyor, hayallerim sana doğru koşuyor görmüyor musun?

Benden bir şeyler eksilmeye başlıyor ve ben ne olduğunu bilemediğim o şeyi eskisi kadar sıkı tutamıyorum gibime geliyor...