#simata

hograph_SIGNHOUSE

hograph_SIGNHOUSE

Κάπου στο Μεξικό, στην καρδιά της πολιτείας του Χαλίσκο και όχι μακριά από τον Ειρηνικό Ωκεανό, ο ανήσυχος περιηγητής του ποδοσφαίρου θα συναντήσει την πλανεύτρα Γκουανταλαχάρα. Τα κτίρια της είναι αποικιοκρατικού ρυθμού, το όνομα της σημαίνει «Πέτρινη Κοιλάδα» στα Ανδαλουσιανά Αραβικά, και το καμάρι της πόλης δεν είναι άλλο από την τοπική Κλουμπ Ντεπορτίβο.

Από τα ιδρυτικά μέλη του Μεξικάνικου Πρωταθλήματος και γνωστότερη ως Τσίβας (Αγριοκάτσικα) Γκουανταλαχάρα, είναι η πιο δημοφιλής ομάδα σε όλη την χώρα, η πιο επιτυχημένη σε διεθνές επίπεδο, και μαζί με την πρωτευουσιάνα αιώνια αντίπαλο Κλουμπ Αμέρικα, είναι οι μόνοι σύλλογοι που ποτέ δεν έχουν υποβιβαστεί. Επιπλέον, ακολουθώντας μια «cantera» φιλοσοφία ανάλογη της Αθλέτικ Μπιλμπάο, την φανέλα της παραδοσιακά φορούν μόνο Μεξικάνοι παίχτες.

ΤΟ ΣΗΜΑ:

Εδώ δείτε ομορφιές. Στα μέσα του 16ου αιώνα φτάνει στο Μεξικό, τότε Νέα Ισπανία, ο αξιότιμος Βάσκος κονκισταδόρ Κριστομπάλ Ντε Ονιάτε, με το εκλεκτό του παρεάκι. Βρίσκει ένα ωραίο μέρος μέσα στην έρημο και αφού ξεπατώνει τον εγχώριο πληθυσμό με συνοπτικές διαδικασίες, στήνει την μεζονέτα του επί τόπου. Όμως η μεζονέτα δεν γινόταν να είναι αυθαίρετη, και όπως ήταν σύνηθες τότε, στέλνει μήνυμα στο Στέμμα πίσω στην Ευρώπη, ζητώντας επίσημη αναγνώριση. Ο Κάρολος ο Ε’, ικανοποιημένος που ακόμη ένας ατρόμητος σφάχτης κλεφτοκοτάς με εξαιρετικές ικανότητες στην ναυσιπλοΐα του μεγαλώνει την Αυτοκρατορία, συμφωνεί μετά χαράς. Η αναγνώριση των νέων κατακτήσεων τότε είχε δύο σκέλη: ένα πρακτικό, που σήμαινε ότι κανένας άλλος κλεφτοκοτάς δεν έχει το νομικό δικαίωμα να διεκδικήσει τα εν λόγω εδάφη, και ένα τυπικό, που σφραγιζόταν, μεταξύ άλλων, με την απόδοση ενός εραλδικού οικοσήμου. Έτσι, η Γκουανταλαχάρα αποκτά το δικό της βασιλικό οικόσημο το 1539, τρία χρόνια πριν την επίσημη ίδρυση της πόλης.

Ο χρυσός σταυρός της Ιερουσαλήμ ανεμίζει πάνω σε ένα δόρυ, και είναι χαρακτηριστικό σύμβολο μιας εποχής που πρόσταζε βίαιο εκχριστιανισμό, σε αντίθεση με τις μέρες μας, θα λέγαμε Μανώλη, όπου στην μόδα είναι ο βίαιος εκδημοκρατισμός. Το πεύκο συμβολίζει την επιμονή, τα λιοντάρια το πνεύμα του πολεμιστή, ενώ η γενικότερη φόρμα του θυρεού, αν και καθαρά Ισπανικής τεχνοτροπίας με την κορυφή να προεξέχει στο κάτω μέρος της ασπίδας, φανερώνει κάποιες γαλλικές επιρροές.

Η Τσίβας θα προσαρμόσει τον θυρεό της πόλης στο δικό της έμβλημα το 1906, όταν και αρχίζει να υπάρχει ως σύλλογος, αλλά θα αφήσει εκτός σχεδίου τον σταυρό και το δόρυ. Οι ερυθρόλευκες γραμμές στο εσωτερικό του σήματος, οι οποίες χαρακτηρίζουν και την φανέλα της ομάδας μέχρι και σήμερα, θα προστεθούν από τον βασικό ιδρυτή του κλαμπ· ο Βέλγος Έντγκαρ Έβερερτ, εμπνεύστηκε από τα χρώματα που εδώ και αιώνες ανεμίζουν στην σημαία της γενέτειρας πόλης του, της Μπρυζ.