#schrappen

obli·te·re·ren

Het Schrappen van Woensdag: Een Onderzoek naar de Voordelen De weekindeling zoals we die kennen is een sociaal construct dat door de eeuwen heen is ontwikkeld. Echter, recente voorstellen om de woensdag uit de week te schrappen, roepen interessante vragen op over de mogelijke voordelen van een zesdaagse week. In dit artikel onderzoeken we de impact van het verwijderen van woensdag op werkritme,…

Jarenlang lag het stil. Door chronische pijn bleef de poëzie, een kunstvorm waar bij uitstek inspiratie voor nodig is, liggen. Ik had een bundeltje samengesteld met gedichten ontstaan op de goede dagen, toen de muzen kortstondig hun gezichtjes lieten zien in mijn lange nacht, maar dat werd een allegaartje. Ik legde verbazingwekkend weinig zelfkritiek aan de dag ten opzichte van wat ik nu beschouw…

Brico wil 100 jobs schrappen

[ad_1] 19:31 De doe-het-zelfketen moet besparen. Naakte ontslagen zullen er wellicht niet vallen. [ad_2] Bron:www.tijd.be

Casa wil 50 banen schrappen

[ad_1] https://images1.persgroep.net/rcs/x5TtwqgVXgHQMtdxld5s1tVfz0c/diocontent/73466421/_crop/0/0/4375/2472/_fitwidth/642/?appId=f215d2ebdcdad4aa3dc78550c5970d02&quality=0.90&format=jpg [ad_2] Bron: http://www.demorgen.be/

Mei. Behalve de maand waarin alle vogels een ei leggen (of zo zegt toch het spreekwoord), was het ook de maand waarin ik

- een redelijk examen Hedendaagse Analytische Wijsbegeerte aflegde 

- genoot van de zon tijdens een weekend in Noord-Frankrijk

- heerlijke mosseltjes en andere zeevruchten at tijdens datzelfde weekend

- bleef lezen en dan maar besloot om de Reading Challenge een beetje te upgraden

- mijn zomergarderobe eindelijk kon aanspreken

- geen enkel nieuw kledingstuk kocht

Begin dit jaar schreef ik een artikel over wat er gebeurt met kleding die je in een container dropt. Vorige week was er in Volt ook een reportage over hetzelfde onderwerp (een van de interviewees, de meneer van Oxfam, interviewde ik ook). Je kunt die hier herbekijken.

Het idee dat je kleren rechtstreeks naar 'de arme kindjes in Afrika' gaan, klopt dus niet. Of toch niet helemaal. Commerciële kledinginzamelingsbedrijven (zoals Curitas en Vlaams Inzamelcentrum Textiel) sturen wel een deel van wat ze inzamelen naar Afrika, maar die worden daar verkocht op de tweedehandsmarkt. Vaak steunen deze bedrijven ook een goed doel. Organisaties als Spullenhulp, Oxfam of je lokale kringloopwinkel verkopen de mooie stukken uit wat ze inzamelen voor een zacht prijsje. De opbrengst komt hun goede doelen (projecten in sociale economie en het zuiden) ten goede. Keuze genoeg dus om van je oude kleren af te raken, maar gooi ze zeker niet gewoon in de vuilbak. Want ook wat echt niet meer bruikbaar is als kleding, wordt hergebruikt, maar dan gerecycleerd tot vulling voor autozetels of verknipt tot poetslappen.

Een van de cijfers waar ik op stootte bij de research voor mijn artikel, was dat de gemiddelde Belg 10 kilo kleren koopt per jaar, en er 4 kilo weer weggooit. Of dat gemiddelde voor mij opging, geen idee, maar ik wou dat eens omdraaien. Eind januari had ik 8,2 kilo weggegooid, en één trui en één paar oorbellen gekocht (gewicht ?). Intussen heb ik niet meer echt gewogen wat er weggegaan is, maar dat ik de tien kilo gepasseerd ben, is zeker. Ik rommelde nog eens in de kleerkast bij mijn ouders thuis en dat leverde een stapel oude T-shirts op. Thuis staat intussen ook alweer een halve vuilniszak oude spullen klaar voor de kringwinkel.

Of ik met mijn aankopen al over de 4 kilo zit, weet ik niet, maar het zou me verwonderen.