#savesanroque

It's been a while since I've posted here.

Lez try to revive this account 😁

Ngayon ay ang ika-11 taon ng Barikadang Bayan ng Sitio San Roque. Magbabalik-tanaw lang ako sa mga naging karanasan ko sa komunidad.

Nagsimula noong Mayo 1, 2019, na bagong na-rekrut na miyembro ng Bahaghari, inimbitahan din ako ng kasama na maging volunteer sa Save San Roque, alyansang organisasyon na nagtataguyod ng karapatan at kagalingan ng mga maralitang naninirahan sa Sitio San Roque.

Makaraan ng isang linggo, nakapunta na ako sa komunidad. Mabuti’t malapit lang din sa tinitirhan ko. Umupo ako sa pag-aaral patungkol sa neo-liberalism at ang relasyon at epekto nito sa buhay ng mga maralitang tagalungsod. Pinakita ng mga volunteers ng SSR at ng mga lokal ang pocket demolition na ginagawa ng mga Ayala. Namigay din kami ng Pinoy Weekly at nag-interview sa mga residente para sa Community Development Plan. Ang dalawa sa mga mainit na tumanggap sa amin ay sila Ka Inday at Ka Ricky (Rest In Power!!!). Hinihikayat kami na umupo sa pag-aaral na MK sa susunod na linggo. Bilang baklang uhaw sa kaalaman at bagong-salta sa kilusan, umupo ako sa pag-aaral sa sumunod na linggo. 

Naulit ng maraming beses ang paglubog ko sa komunidad. Napasama rin ako sa mga pagkilos mula City Hall hanggang Pandi. Marami rin akong mga kasama ang hinikayat na tumungo sa komunidad.

Sa gitna ng ligalig na nararanasan ko sa pamilya, pinansya, mental health at sa mismong sarili, naging ligtas na espasyo at takbuhan ko ang mga kasama sa Save San Roque at ang komunidad.

Unang beses ko ring naranasan na magsalita sa pagkilos ay dahil sa mga kasama sa SSR na nagtiwala sa akin kahit baguhan pa lang ako noon. Kapasyahan bago kahandaan, ika nga.

“Mars, pwede bang magsalita ka para sa Bahaghari?”

Ang nakakatuwa rin sa buong karanasang ito ay karamihan sa mga nakasama kong volunteers ay mga miyembro rin ng LGBT community. Nakikihanay ang sangkabaklaan sa masang api. Napakaraming mga masasayang alaala kasama sila na lubos ko ring nami-miss dahil sa pagtrabaho ko, sa pandemya at pagtangan ng ibang tungkulin bilang buong-panahong aktibista.

May clique din kaming tinawag na Yosi Sector, at ang nakakatawang alaalang naranasan ko ay ang sabay-sabay naming paghithit-buga ng sigarilyo na nakapaikot. Parang mga tanga.

Nakaka-miss din ang mga baklaan at marehan namin habang gumagampan ng gawain at matapos ang mga gawain --- ang pagkain at pag-inom ng alak ng sama-sama, na hindi na natin halos nagagawa sa panahon ng pandemya.

Ang muli at huli ko pang pagbalik sa komunidad sa panahon ng pandemya ay ang pagbigay ko ng pag-aaral patungkol sa SOGIE at LGBT Situationer sa mga kabataan ng komunidad noong Agosto 2020.

Sa kabila ng matagal kong hindi pa muling pagpakat sa komunidad, nakakatuwa na kilala pa rin ako ng mga nanay at ng mga kabataan kapag nagkikita kami sa mga pagkilos. Sa San Roque ko unang naranasan ang init at tindi ng pagmamahal ng masa kung ikaw ay buong-pusong naglilingkod at nagtitiwala sa kanila.

Balik lang uli ako sa pag-upo ko sa unang beses sa pag-aaral ng MK. Ang naging instruktor ng pag-aaral na iyon ay kalauna’y pumukaw ng aking damdamin dahil din sa sikhay niya sa gawain lalo na noong nagkasama kami sa maraming gawain at pagkilos sa komunidad.

At bilang pagbibigay-pugay kay Ka Ricky, bukod sa isa sa pangunahing naghikayat sa akin na umupo sa pag-aaral, sa isang panahon, noong magkasama kami sa sasakyan patungong Pandi, natanong ng isang kasama ang pagtingin niya sa mga LGBT bilang siya’y isa ring pastor.

[NV]

“Tay Ricky, ang sinasabi daw ng Bibliya, kasalanan daw ang maging bakla. Ano po ang pagtingin niyo doon?”

“Mali naman iyon.”

Nakakatuwa naman talagang marinig ang pagtanggap ng isang taong-simbahan sa mga LGBT, at gayon din naman ang pagtanggap ng masa sa amin bilang kahanay din nila sa pakikibaka at tunay na paglaya.

Napakamalapit sa puso ko ang Sitio San Roque. Nawa’y makalikha pa ko ng maraming alaala at makakuha pa ng maraming aral sa komunidad sa mga susunod na panahon, lalo na sa pagtatapos ng pandemya.

Hanggang sa muling pagkikita. Isa iyang katiyakan.

Patuloy ding nagsisilbing inspirasyon ang matagumpay na pakikibaka ng San Roque sa ika-11 anibersaryo ng kanilang Barikadang Bayan, lalo na sa iba pang mga maralitang komunidad. Sa sama-samang lakas at pagkakaisa ng masang api, isang katiyakan ang hakbang-hakbang na pagsulong tungo sa ganap na tagumpay.

Mabuhay ang Batikadang Bayan ng Sitio San Roque!

Mabuhay ang pakikibaka ng maralitang tagalungsod!