#ruhumdaatesvar

Ölüm herşeyi yok edecek,

Ruhları sevmeyi deneyin.

Ellerime resimler çizmeye başlamakla kalmayıp yazılarımı/ notlarımı da yazar oldum. Saçlarımı eskisi kadar sık toplamasam dahi toplu görmeyi mümkün kıldım. Kırıldığım zaman belli etmek için koca bir çabaya girdim, başarıp başaramadığım bilinmez. Olsaydın söylerdin, biliyorum.

Yokluğunda çok şey gelişti.

Şimdi tekrardan yerini alsa dahi senelerdir çıkartmadığım yılan kolyemsiz aylar geçirdim. Deftere değil telefona dahi yazılarımı yazmaya başladım. Hatta yayınlamaya. Sevgimin ve enerjimin dışarıya yansımasının meyveleri ile koca bir sofrada kahakaha atarken buldum kendimi.

Yokluğunda büyüdüm.

Eşyalarına sarıldım sana sarılırcasına, geceleri üzerime örttüm sevgini, o evde sıcak hissedebilmek içindi her şey. Hayallerimin peşinde koştururken dahi senin tanıyıp hayıflandığın o 'asi' halimle başardım, başarıyorum. Haklıydın, törpüye ihtiyacım vardı ama o zamanlar bunu düşünmeyecek kadar küçüktüm, biliyorsun.

Şimdi ise:

Koca bir harabe ortasından adımdaki 'hiçliğe' gölge çalıp geldim yanına. Hayal ettiğin her şey oldum. Gelmek istediğin yerlerde kaldım, gitmeyi çok istediğin o yerlere gittim. Gurur duyacağını düşündüğüm ne varsa toprağa anlatırken düşen göz yaşıma öfke kustum. Tek değişmeyen ve gelişemeyen bu oldu.

13/09/2020