#rezil

Belki yarın öleceğim!… Dünyada beni tamtamına anlamış hiçbir yaratık kalmayacak. Bazıları beni olduğumdan kötü, bazıları olduğumdan iyi sanırlar. Bazıları iyi bir adamdı, öbürleri, rezilin tekiydi diyecekler. İkisi de yanlış olacak. Böyleyken, yaşamaya değer mi zaten? Yine de insan yaşıyor, merak yüzünden. Yeni bir şeyler bekleyip duruyor… Saçma, sinir bozucu bir durum!

Ortadan bir gerçek var, gerçeği gören de var..

(Photo courtesy of Rezli via Unsplash/Creative Commons)

* * * * *

"Music is a hidden arithmetic exercise of the soul, which does not know that it is counting."

—From the letters of the German philosopher and mathematician Gottfried Wilhelm von Leibniz (1712)

Bir başınaydı bu çetin yolculuk; Rezilce yaşamaya karş duranlara. Karanlığın cellatları ise hiç durmadan kurşunlarını sıkıyordu. Adalet ise kan kaybediyordu. Köpeklerin havlamasından,koklamasından... Taşlara çarpa çarpa düştü kayalıklardan- Balçığa bulandı yolcu. Kan aktı, gömlek yırtıldı,ayaklar çıplak... Gece karanlıktı; meşaleler yakıldı,sesler yükseldi: "Şuraya da bakın,buraya da bakın!" sesleri yankılandı. Akdenize döküldü Seyhan'ın çırpınışları. Pamuklar kan, topraklar tapusuz, ağalar paralıydı. Kirlenirdi elleri adaletsizlik karşısında. Yolcu; tırmanırdı,sürünürdü elbet gecenin karanlığında. "Şuraya da bakın,buraya da bakın!" sesleri yankılandı yeniden. "Ne bu parmaklıklar... Ne sınırdaki o taş... Ne bu putlar, Nedir o inançlar? Ne de bu idamlar... Anlatamaz bu çetin yolculuğu!" Bir ağaç gövdesine dayayıp sırtını- Soluklanınca yolcu- sorguladı allanmış pullanmış, Ortalığa saçılmış şu rezil yaşamı. Her yer o vakit alev alev yanıyordu; "Yine kundakladılar bizi!" dedi, yolcu... Bütün çirkinlikleri öldürürcesine.